ZOOZ -woelige dagen

In de veronderstelling dat het zondag is en ik lekker uit kan slapen wordt ik wakker gemaakt door manlief ,die bibberend en nat uit de douche komt. Je moet naar beneden de deur openen voor H. (een vriendin) Hallo zo vroeg. Het is 9.45 uur. Nat bezweet ,haren overeind slip ik naar beneden en open de deur. Ze komt onverwacht ,maar is altijd welkom.
De deuren worden geopend ,koffie staat te pruttelen  zodat ik snel naar boven flits, onder de douche duik en me aankleed.
Inmiddels is manlief ook beneden, vermoeid en met de zuurstof in de weer.

Na de vrijdag waarin van alles gebeurde ,was ik toch moe geworden, daarbij midden in de nacht op muggenjacht ,dat gaat niet in de kouwe kleren zitten maar onder de lakens.
Tijdens de koffie vertellen we hoe de longonderzoeken van vrijdagmorgen verlopen zijn .
Manlief beseft niet echt wat er allemaal aan de hand is ook al heeft hij de longfoto’s gezien en de uitleg gehoord.
Ernstig zeer ernstig is de toestand en er moet meer zuurstof komen, ook vloeibare in kleine flessen zodat hij zich nog
een klein beetje kan behelpen en ook buiten de tuin zich kan bewegen ,ook af en toe eens mee kan naar een terrasje  of een broek passen zonder de grotere tank met rollator mee te moeten sjouwen.
Maar dat kan nog weken duren als dat geregeld kan worden omdat het een kostbare zaak is.
Dit alles is te danken aan 43 jaar werkzaam te zijn geweest in het leiwerkersvak, stof, leigruis, asbest enz…

In de middag zit er een sterk vermagerde kleine egel tegen de schuurmuur .
Voorzichtig til ik het op met een doek en zet hem in een grote doos in de schuur. De bus met egelvoer ,die goed afgesloten op
de schap staat voor de dag gehaald ,bakje gevuld en bakje met water. Het beestje gaat flink zijn buikje vullen.
Daarna zet ik het egeltje onder de klimop met nogmaals schoon water en nog wat voer , het egeltje ligt te slapen,
doch een kwartier later wanneer ik snel even ga kijken is ie weg .
Ook vanmorgen staan bakje voer en water onaangeroerd.

Vandaag heb ik veel op internet zitten surfen om onderkomen te vinden voor de egels die het moeilijk hebben.
Woensdag a.s. komt er een plastic kooi die word ingericht zodat er geen hond of kat bij kan komen.
Op dit moment zijn er in de buurt al 5 egels gesignaleerd, nog klein maar geen baby’s meer.

Alsof het allemaal niet op kan verdween vanmiddag ook onze jongste kleinzoon . We werden gebeld om 17.00 uur met de vraag of Jake ( 8 jaar) bij ons was geweest. Nee dan hadden we jullie wel gebeld . Hoe lang Jake al weg was vroeg ik. Vanaf 14.00 uur.
Hé zo lang al .  We zijn met de auto onderweg om hem te zoeken. Bel asjeblieft meteen als hij terecht is inmiddels ga ik fietsen lang het water om de 3 meren. Het is al zo’n vervent vissertje, wie weet.
Enfin uur later telefoon . Jake is thuis ,hij was bij een vriendje van school ,toevallig tegengekomen en met hem meegegaan.

Het is nu 22.00 uur .Ik ga nog even buiten zitten en genieten van de avondstilte met mijn portje lekker ontspannen.

 

 

 

 

 


Posted in ZOOZ by with 16 comments.

Comments

  • ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    Jeetje meis wat een relaas, en wat nare zaken allemaal. Godzijdank was er met Jake niks aan de hand, maar wat heb je de schrik dan in de benen he?

    Ik wens jullie alle sterkte samen !

    Liefs en fijne zondag!

    • Ria schreef:

      Nu besef ik pas goed wat de kleinkinderen voor me betekenen.Als ze meegenomen zouden worden overleefde ik het niet.Vandaag is tot nu toe alles rustig.
      fijne zondag
      iefs, Ria

  • Marja schreef:

    Jakkes wat een spannende dingen allemaal. Heel veel sterkte. Gelukkig is kleinzoon Jake weer terecht.

    • Ria schreef:

      Toch zijn er elke dag ook lichtpuntjes.Wat heb ik in angst gezeten om Jake.Terwijl onze jongens vroeger ook wel eens naar bv Pietje gingen en bij Jantje terechtkwamen.Nu is alles heel rustig
      groetjes,Ria

  • rietepietz schreef:

    Tjonge, dat kun je met récht een woelige dag noemen maar gelukkig is de kleinzoon geen moment in gevaar geweest en nu weer veilig thuis !
    het zal niet makkelijk zijn om de krachten van de partner zo snel te zien afnemen maar toch fijn dat er álles aan gedaan wordt hem zolang mogelijk van het leven te laten genieten ,sterkte !

  • gewoonanneke schreef:

    Wat een belevenissen allemaal. Ja en die asbest en andere stofdingen werd nooit aandacht besteed maar de mensen zijn nu de dupe. Sterkte er mee voor jullie allebei. Kinderen zijn inderdaad soms onberekenbaar, gaan gewoon met en vriendje mee. Maar gelukkig weer terecht. En heerlijk genieten dan maar nog even van je portje 😉

  • Novelle schreef:

    tjonge Ria dit is inderdaad een dag met ruw weer en dat je kalm moet blijven en je hoofd erbij moet houden.Brrrr

  • geesje schreef:

    Tjee Ria,dat portje had je dubbel en dwars verdiend meis, wat zeg ik? Wel Twee portjes!
    ik hoop dat er snel een oplossing voor je lief komt. Nou ja een oplossing dat gaat niet, dat besef ik me, maar enige verlichting zou erg fijn zijn.
    liefs, Geesje

  • Christiene schreef:

    Ha Ria,het zijn dingen van alle dag en als je dan op je bankje zit te ontspannen en de dag trekt zich aan jou voor bij.Waren het zware…….. en leuke dingen.

    Je kom hier mooi jou tuintje binnen.
    Lieve groetjes Christiene.

  • Plato schreef:

    Dat van je man vind ik toch wel ten hemelschreiend. altijd hard en ongezond gewerkt en men heeft het hem gewoon laten doen. En wie bemoeit zich nu nog met hem (van dat werk bedoel ik).
    Net lees ik dat het CVZ gezegd heeft: een 85 jarige vrouw moet maar geen nieuwe heup meer krijgen. ZE is meer gebaat bij liefdevolle verzorging. Die kant gaan we dus op in Nederland. Soms wil ik hier weg… heel ver weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *