W.O.W.–Bal

Daar snapt ze nou echt helemaal niets van ,geen snars , geen bal.
Wat een ei zeg.
Vraagt ze gewoon eventjes of het ook tussen de bedrijven door kan ,zegt ie: “nee hoor.. nu”.
Je zou hem zo door de gehaktmolen draaien, maar ja wat wil je ,hij kan het zeggen ,hij is de baas.

Ze keert zich naar hem toe en met haar charmanste glimlach probeert ze hem nog tot andere gedachten  te brengen,
maar bij het zien van zijn potloden gezicht weet ze genoeg, hij is niet te vermurwen.
Goh ze had het zich allemaal zo mooi voorgesteld.
Hij had haar het balletje toegespeeld en ze had zonder goed na te denken toegehapt.
het enige wat ze had gezien waren de de dollartekens in haar beide ogen.
Blind dwaas en stom.

“Wat sta je daar nu te dromen”?
De barse stem ,die eens zo vleiend en lovend gesproken had ,was totaal veranderd.
“Je gaat je nu omkleden en je weet hoe ik het hebben wil en dan ga je die meneer op kamer 100 op zijn wenken bedienen”.
Met loden voeten en verdwaasde uitdrukking op haar gezicht baant ze zich een weg door de gang naar achteren.
Wat had ze zich nu eigenlijk voorgesteld ,vraagt ze zichzelf af .
Dacht ze nu werkelijk dat de baas zich ,door haar mooie blauwe ogen ,zou laten verleiden tot een baantje als kamermeisje,
terwijl hij nadrukkelijk had gevraagd om een toiletjuffrouw .
Ze opent de deur van kamertje 100 ,stapt naar binnen en vind in de hoek  de PLEEBOY.


Posted in WOW by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *