W. O. W. –Aarde

De grond werd hem te heet onder zijn voetjes, waardoor hij de vlucht had genomen.
Zijn leven was zwaar.
Op harde wijze  gedumpt door zijn ouders.
Zijn broertjes en zusjes waren wel, toen hun tijd was gekomen ,vertrokken,
maar hij had het zo moeilijk gevonden het warme nest en de verzorging van zijn ouders te verlaten.
Dan wordt het goedschiks of kwaadschiks , je moet gaan.

Met zijn blote handjes woelde hij de aarde los en groef hijgend verder aan de tunnel.
Zijn grote vijand , de  mens, probeerde met alle macht hem te verdrijven ,doch niet altijd met goed resultaat.
Tenslotte was hij niet voor niets een mol , sol niet met een mol moest inmiddels toch een begrip zijn.
Zo dacht hij, inmiddels wel wetende dat niet alleen de mens zijn vijand is maar ook de rat ,uil ,reiger ,
die hem zouden opwachten zo gauw hij zijn neus boven de grond zou uitsteken.
Het kwam nog dat hij vijf tot zeven km per uur moest lopen achter de geur van een vrouwtje of groep.

Verbeten groef hij verder om een gangenstelsel voor elkaar te krijgen.
Nu groef hij nog rechte gangen zodat hij straks makkelijker bij het vrouwtje kon zijn ,
tijdens de voortplanting en opvoeden van de jongen.
Overwinteren in hun holen komt bij mollen niet voor.
Elk mannetje  leeft  dan in zijn eigen gangenstelsel ,verbonden met dat van zijn  vrouwtje,
Het gangenstelsel wordt drie keer per etmaal  gecontroleerd op wormen en andere insekten,
die worden opgegeten of bewaard.

Samen maar toch apart.

 

 


Posted in WOW by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *