60 jaar getrouwd

Op 25 januari a.s. zijn mijn vroegere buren 60 jaar getrouwd .
Vanmiddag was ik er op bezoek, zoals altijd om de paar weken.
Vol trots lieten ze mij hun ,daarvoor gekochte nieuwe outfit zien ,
de burgemeester zou hun dan komen bezoeken en ja dan moesten ze toch wel op z’n paasbest voor de dag komen.

De buurman had, bij een dure fallietgegane zaak, op het laatste nippertje een pracht costuum ,voor de helft van de prijs,
op de kop kunnen tikken,nog héél duur en de buurvrouw had een mooie sjieke blouse met jasje .
De broek zat wel te strak en hij vroeg me of ik de naaimachine nog had, waarop ik vroeger ook voor hun dingen verstelde.
Die heb ik dus niet meer ,maar ik heb de broek mee naar huis genomen en zorg wel dat ie vermaakt wordt.

Wat hebben wij vroeger vaak gelachen in de tijd dat ze naast ons woonden.
Een anecdote zal me bijblijven.
Buurman stopte met roken want Annie ,zo heet de buurvrouw, kon er al nooit tegen en dus bij het ouder worden helemaal niet meer.
In de buitenkast ,die de mannen samen hadden gebouwd , hadden ze in de tussenwand een flinke gleuf gesneden ,daar kon bij tijd en wijle een borreltje doorheen worden geschoven ,wanneer wij vrouwen afwezig waren, de krant ging er doorheen, maar de shaggies,
die ik voor hem draaide en die hij dan ergens stiekem rookte ook.

Op een dag ,Annie was naar één van de kinderen, kwam buurman op de koffie , buiten in de tuin.
We zitten lekker te genieten van de koffie en sigaretje althans de mannen, toen we ineen de achterdeur bij hun hoorde opengaan.
De buurman schrok zich te pletter en stak de brandende sigaret in de zak .
Annie keek om de hoek en zag alleen mijn partner roken.
Ineens een gil de broek in de hens ,flink gat er in , buurvrouw om de hoek , nee nee niets aan de hand, hij was gestruikeld over de hond.
Het was lachen, gieren brullen ,maar allemaal gesmoord.
De volgende dag staat ie voor de deur met de broek ,alleen de binnenzak was verbrand of ik er iets mee kon.
Vanmiddag haalden we herinneringen op en kwam ook dát naar voren .
Oh ,zei Annie , die broek was weg en hij zei, ja jij bent zo slordig die zul je wel ergens verkeerd hebben opgeborgen.
Enige tijd was dat .

Enkele jaren geleden gaf ik hun allebei op woensdagmiddag computerles, zodat ze konden mailen ,krant lezen en enkele spelletjes doen.. meer hoefde niet.
Beiden kunnen ze goed bridgen ,hij gaf er vroeger les in , nu gaan ze nog elke dinsdagmiddag ,worden gehaald en gebracht.
Maar om de paar weken neem ik Annie mee in de rolstoel, winkelen en  daarna een terrasje .
We genieten er beide van en ik hoop dat we dat nog lang kunnen doen.


Posted in woenswil by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *