Zwijmelen 88 – Marja

Met de -Ballade – bij Marja -Pour Adeline -stroomt de adreline de broekspijpen uit op  – De Fiets – bij Altijdmooiweer -en zingend -Sing A Long -fietsen we  met –Melody – meteen door naar Frederiques -Wash Me Momma – Nee hoor lieverd maar ik pluk voor jou bij – Dwarsbongel – The Yellow Rose Of Texas – om daarna rustig te luisteren naar – Emily’s Calling – bij Greet –Beantwoord de vraag van Albert en Mara – Will You Still Love Me Tomorrow- met de vraag  -Is het soms te heet vandaag?  – Smijling – Island In The Sun – Nee, sorry ik bak ze hier wel bruin – Fiets naar Elisabeth – en hoor – No More You – Helaas het is voorbij – Vlasje – Ze is helemaal in trance met – Somebody To Love – dus scheur ik maar -Oerend Hard- naar Rianne – vanaf daar door naar Trees – Loves Goes On – en daar zitten we mee – Ik gooi de fiets aan de kant en wals op – Mull Of Kintyre – naar Reismeermin – en dans met de vlinder mee naar Nietzomaarzo – Love Is Like A Butterfly – oh zo.

Mijn brein is verstoord
het heeft de laatste week
véél te veel gehoord
kwekkwek, mauwmauw
toettoet, kom nou
broembroem
klopklop ,jeeeet jeeet
motoren,sirenes,heli,s
fanfare’s koren
nu adem ik weer opgelucht
ná het voetbal vierdaagse op de vlucht
de jeugd on hollyday
rust in de tent, ollée
maak je niet ongerust
na ’n weekje rust
is mijn brein weer Okée.

Nu ga ik niet zwijmelen
maar even mijmeren,
mijn gedachten laten gaan
over het grote leed zovelen aangedaan
overal ter wereld,
Sirié, Israél, Palestina Oekraïene
en zoveel meer.
zoveel doden de laatste eer
alle kinderen van de wereld
zo onschuldig ,zo klein
zal er dan nooit vrede zijn.
het doet pijn.

 


Posted in Weblog by with 14 comments.

Comments

  • Anneke schreef:

    Ja het lijkt wel of ik ook alleen maar nare dingen hoor momenteel. Die vliegtuigramp. Van de week mijn buurman naar het ziekenhuis. Vrijdag mijn broer, net mijn buurvrouw weggebracht naar het ziekenhuis. Een meisje van 16 hier vlakbij in de Lek verdronken met het zwemmen. Allemaal trieste dingen.
    Maar goed zo zit het hele leven denk ik in elkaar. Maar het beste er weer van maken maar. Geef je hoofd rust een weekje……. En helaas ben ik bang dat er nooit vrede zal zijn.

    • Ria schreef:

      Het is inderdaad het beste om niet stil te blijven staan bij alle leed wat geschied.Als je wilt blijven leven moet je verder durven gaan al ben je wel met hun lot begaan.

      groetjes, Ria

  • Merel schreef:

    Al die onschuldige slachtoffers ze hebben er niet om gevraagd

    • Ria schreef:

      gisteren was het 31 jaar geleden dat mijn oudste zoon met zijn 20e overleed aan kanker.Ook hij had er niet om gevraagd. Als ouders en grootouders krijg je levenslang.

      groetjes, Ria

  • Marja schreef:

    Prachtige woorden. Ik hoop met jou dat er wat rust gaat komen. Het is zo triest allemaal.

  • rietepietz schreef:

    Jouw volle hoofd is een probleem dat zich vanzelf wel oplost, dat zie je wel goed.
    Bij al die andere verschrikkingen kunnen we niet meer doen dan meeleven, dat is maar héél weinig!

  • Trees schreef:

    Nou nou, het was druk in je hoofd hè…Hopelijk gaat het weer wat beter hoewel er veel dingen blijven spoken hè.
    Leuke zwijmel heb je weer bedacht!

    • Ria schreef:

      nu ik weer meer lucht krijg, vannacht goed heb geslapen gaat het weer wat beter.Het was eergisteren hier 34 graden, gisteren 29,nu 25, dus dit is beter.
      Groetjes, Ria

  • Frederique schreef:

    Het is vreselijk wat er gebeurd is. Tijd voor wat rust.

    Liefs Frederique

  • Onze hoofden kunnen die prikkels niet aan…. als ratio en gezond verstand volledig naar de maan gaan….

    Eeuwenlang al strijd om bemoeienissen van buitenstaanders…. ontelbare slachtoffers reeds gevallen maar niemand is kennelijk slim genoeg om er iets van te leren.

    Dat is een intens triest gegeven naar de onbeschrijfelijke pijnen die de mens worden aangedaan.

    xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *