Zwijmelen

Nonchalant met de handen in de zakken
struinen langs de waterkant
voetstappen verzinken in het besneeuwde zand
alsof ze er nooit waren
ganzen gakken verwonderd, overdonderd
door het krijsen , janken schreeuwen van de meeuwen
die boven hun koppen een vliegshow geven
de treurwilg laat zijn takken hangen
aan zijn voet vallen ijzige druppels als parels
op de zachte wangen van het mos
vol verlangenlente 008

Straks als de katjesbomen bloeien
het gras gaat groeien
de lammetjes in de weide stoeien
de knaap het roosje weer ziet staan
zwijmelend op het bankje
luisteren naar de vele verhalen
die het kabbelende water
ons zingend vertalen
met de warme jas nog aan
bij volle maan
je ogen langs de sterrenhemel dwalen
dan jubel ik blij
lente kom maar, kom maar heel dicht bij mij.

Zwijmelaars allemaal een fijne avond en morgen een prachtige zondag.

Lieve groetjes, Ria


Posted in Weblog by with 16 comments.

Pingbacks & Trackbacks

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *