Zwijmelen 126

Na een prachtige wandeling gisterenavond, waar de hondjes en ik genoten hebben van de vele konijntjes, die dartelend, spelend, rennend ,zonder angst rond huppelden, besloot ik tot dit prachtige lied.
De ontdekking dat de prachtige boompjes vol roze bloesems  aan beide zijden van het smalle pas tussen twee huizen niet zijn gekapt, zoals door de gemeente was gepland, doet me vreugd.Terwijl ik er tussendoor loop hoor ik een sterk zoemend geluid. Ik keer me om ,kijk omhoog en ben verbaasd om de grote hoeveelheid bijen in die bloesembomen . Nu al, vraag ik me af

Vanmorgen  al vroeg weer op pad .We nemen dezelfde route tussen het water en aan de ene kant de brede grasperken, aan de andere kant een pad , groen en bosjes.
Geen konijntje te bespeuren. Maar wel schattige piepkleine gansjes, drie nesten ,eentje met acht kuikens, twee met zes.

De opkomende zon kleurt oranje en schijnt betoverend doorheen, de door de twee warme dagen veroorzaakte, tere groene blaadjes, afgewisseld door de nog in de kleine en grote knoppen aan nog donkere struiken en bomen.

We ontdekken het ouderpaar ,van de in de steek gelaten drie jonge zwanen die nog steeds hier rondzwerven. Ze bouwen onverstoorbaar aan een nieuw nest, op een van de kunstmatig aangelegde aangelegde eilandjes van rotsstenen, naast de broedende ganzen en eenden.

Heerlijk zo vroeg in de morgen, zo stil, de oevers weerspiegeld in het water wat er uitziet als een  groot levend schilderij, mijmeren op een bankje , de zon op je gezicht.
Nu is de zon verdwenen, meer wind maar voor mij kan de dag niet meer stuk.
Zwijmelaars ik wens jullie een fijn weekend en later op de dag kom ik bij jullie zwijmelen.

Groetjes, Ria

Meer zwijmels zie  bij Marja


Posted in Weblog by with 13 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *