Zing – Zo – anders – afscheid

Een Zing – Zo – anders, zonder geluid.

‘k zag een engel met een fluit
een engel met gitaar, zonder snaar
eentje met een schuiftrompet
maakte mijn droom waar ,
helaas……….niet.

Afscheid van muffin, buddy en bella
met tranen in mijn ogen
een knuffel, een vaarwel
dag lieve hondenvrienden
jullie heengaan ging te snel.

Bedankt voor jullie vriendschap
bedankt voor jullie trouw
‘k zal jullie nóóit vergeten
omdat ik van jullie hou.


Posted in Weblog by with 13 comments.

Comments

  • platoonline schreef:

    Dat is teveel afscheid ineens. Verschrikkelijk.

  • gewoonanneke schreef:

    Ja dat is triest en dan drie in de buurt tegelijk. Je weet het allemaal dat je er afscheid van moet nemen maar het blijft moeilijk. En sterkte met je en je man.

  • Mirjam Kakelbont schreef:

    Dieren zijn je trouwste vrienden. Hoe laat je ook thuiskomt, ze worden nooit boos, maar zijn altijd blij je te zien. Ze horen ook echt bij het gezin. Drie stuks tegelijk is teveel van het goede, en dan ook nog de verdere achteruitgang van je man…Sterkte Ria. Blijf goed voor jezelf zorgen!

  • Christiene schreef:

    Lieve Ria,één hondje is al teveel aan verdriet
    maar drie dat is niet niks…
    en de achteruitgang van je man…alles komt tegelijk
    Ria sterkte en een knuffel van mij
    lieve groetjes
    Christiene

  • rietepietz schreef:

    Nou daar kan ik me álles bij voorstellen , maar liefst drie makkertjes die in korte tijd uit je leven verdwijnen. Dat betekend dus ook dat er nog drie baasjes verdriet hebben want dieren nemen zo’n grote plaats in in een gezin!

  • Marja schreef:

    Ach, wat vreselijk verdrietig.

  • ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    Jeetje RIa, wat is er gebeurd dan???

    Sterkte meid….. ik weet helaas hoe het voelt, moest dit jaar ook al 3 poezen en 1 hond laten gaan…

    xxx

    • Ria schreef:

      muffin, een australische herder was onze vakantiehond. Een week geleden kwam ze nog even op bezoek ,blij ons en de hondjes weer te zien. Ik schrok er wel van dat ze in korte tijd zo vreselijk vermagerd was.
      buddy,een labrador groeide op met mijn hondjes, beschermde ze buiten en stormde altijd blij op me af.Hij kon bijna niet meer vooruit van de jicht en was 12 jaar.
      Bella was het buurhondje,gedumpt vlak na een zwangerschap en liefdevol opgenomen door de buren. Ze blafte blij als onze hondjes in de tuin waren net zo lang tot ik ze even buiten de poort liet en ze elkaar konden besnuffelen .Bella zakte voor de voordeur ineen en een uur later was ze er niet meer. Het werd me alles, ook door de achteruitgang van mijn man, teveel en ik moest het even van me af gooien.
      Liefs, Ria

      • ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

        Ach hemeltjelief meissie toch, wat een narigheid allemaal. Ik snap het helemaal hoor dat het er even uit moest….. en tja met dieren is het zo, dat als je merkt dat er iets mis is, is het vaak al te laat. Die tonen niets omdat ze vanuit hun oerinstinct niet hun zwakte willen tonen.

        Dikke knuffel en veel sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *