WE 300 – Verdelen

Wat zeur je nou….Je verwacht toch niet dat ik hier aan meehelp hè? Dit heb je zelf op je genomen en je zoekt het maar mooi zelf uit, krijg nou wat. Had je verwacht je moeder wel zover te krijgen dat ze er mee langs de deuren gaat, mooi niet
Ja maar de mamma van Isabelle…..Ze hoort niets meer ,met beide wijsvingers in de oren zegt ze; Ïk ben niemands mamma behalve de jouwe en ik doe het niet ook niet.

negen stapels reclamebladen staan naast en op elkaar voor de voordeur. Dochterlief wil een extraatje verdienen, nee niet met de was strijken ,ook niet met honden uitlaten en zeker niet met ramen lappen of stofzuigen. Dat wuift ze weg met te zeggen dat ze studeert voor een goede baan en dan neemt ze wel een hulpje voor huishoudelijke akkevietjes. Moeder zegt niets meer ,maar denkt des te meer en zucht eens héél diep.

“Oké meisje, ik wil je wel even helpen met stapeltjes maken van de bladen zodat jij ze dan kunt bundelen. Haal eerst de stapels bladen maar naar binnen, dan maak ik inmiddels de tafel vrij zodat we bladen daarop kunnen spreiden. Negen Hema’s naast elkaar, daarop negen Aldi’s enz…..of wat dan ook.
Op het eind heeft dan elk stapeltje negen reclameblaadjes.Laten we beginnen ik leg ze jij bundelt ze.
De volgende keer kun je het allemaal zelf doen zoals ik ook alles zelf moet doen kan ze niet nalaten te zeggen.

Zo alles in de winkelwagen , daar gaat ze. Daag tot straks.
Ze zit aan de keukentafel , haar gedachten bij haar zus ,die een tijdje met haar dochter reclame rond bracht, tot dochterlief dan weer hoofdpijn dan weer proefwerken of een verjaardag had, telkens was er wel wat, de dame had er geen zin meer in.

Verhaal is fictief.

Meer WE lezen kijk bij Plato

 


Posted in Weblog by with 23 comments.

Comments

  • Melody schreef:

    Hihi heel herkenbaar…… Krantenwijk in ons geval…. Snel weer mee gestopt dus

    Liefs

  • Marja schreef:

    Nee, dat waren geen leuke tijden. De jongens achter hun vodden zitten om de krantjes rond te brengen.

  • Mirjam Kakelbont schreef:

    Mijn broer en ik hebben ook een tijd samen een krantenwijk gehad. Mijn vader stond elke ochtend 5 uur op om ons uit bed te halen… Gekkenwerk!

    • Ria schreef:

      een neef moest zelf zijn racefiets verdienen. Het is hem gelukt. Ik heb nog steeds bewondering voor hem omdat hij ook nog studeerde op HBO en elke morgen ook hartje winter vóór zevenen de kranten moest hebben bezorgd.
      Inderdaad GEKKENWERK.

      Liefs, Ria

  • Plato schreef:

    Ik heb ook bijverdiend maar ik had er een hekel aan. Toen ik mijn fototoestelletje binnenhad stopte ik snel met piepers rapen op dat rot land.
    Mooie herkenbare WE, Ria 🙂

  • Ria schreef:

    Oh ja piepers rapen ook zoiets.Daar werden de schoolvriendjes mee opgescheept op woensdagmiddag voor een habbekrats.Wat een tijd 😉

    groetjes, Ria

  • Regenboogvlinder schreef:

    Wie heeft het als ouders niet meegemaakt..
    Ook ik hielp wel met de folders en de krantjes… maar alleen als het slecht weer was!
    Dat vond ik altijd triest, dat ze zo in de regen moesten zwoegen, dus samen waren we dan eerder klaar…
    Mooie WE.

  • roadlaura1969 schreef:

    Ik had het Zondagsnieuws , deed het op de fiets, tot mijn moeder me eens hielp en toen zei ze kind ga liever iets anders doen. Dit karweitje is ondankbaar voor het geen je moet afklepperen. Dus ben ik er ook gauw mee gestopt en vakken gaan vullen 🙂

  • gewoonanneke schreef:

    Ja mijn zoon deed ook de krant, begon ook met zo’n huis aan huis blad met folders, die brachten het meeste op en inderdaad moeders zat ze voordat hij thuis was al vast even te vouwen haha. Maar wegbrengen deed hij zelf en later nog 4 jaar ’s morgens het AD zonder dat ik hem hoefde te roepen of zo. Vond ik super knap van hem. Leuke WE

  • Frederique schreef:

    Ook ik had samen met mijn broer een folderwijk. Mijn kinderen hebben een krantenwijk gehad. Gek werd ik van die zwarte handen op alle deuren! Heel herkenbare en leuke WE!

    Liefs Frederique

  • Jackles schreef:

    Mijn zus had een folderwijk vroeger. Stonden we ’s middags met z’n allen die folders bij elkaar te stoppen. & ik liep ook nog wel eens mee. Herkenbare WE!

  • clair1991 schreef:

    Mooie WE met het niet woord verdelen. Dankjewel.

  • Ferrara schreef:

    Je schrijft dat het verhaal fictief is, voor velen is dat vast niet het geval. Een fictieve krantenwijk … Ik heb me er pas aan gewaagd toen dochter met gescheurde enkelband geen voet kon verzetten. Al die tuinhekjes open en dicht en dan nog blaffende honden achter de brievenbussen. Wat een rotklus. Wel genoten van je WE.

    • Ria schreef:

      Voor mij is het verhaal fictief. Ik heb het niet meegemaakt.Mopperende moeders hoor ik wel vaak en een enkele vader loopt of fietst er z.g belangstellend mee
      om het zaakje in de gaten te houden, fikkies en dumpies met de handel is eh….

      Groetjes, Ria

  • Joke schreef:

    Ik heb het van twee kanten meegemaakt; mijn zus en ik wilden in de jaren zestig ook krantjes rondbrengen. Hebben we precies één keer gedaan omdat we met zijn tweeën de hele woensdag- en donderdag middag, en de avonden van 7 tot 9 uur uiteindelijk de man 2 gulden kregen. We hadden dus ieder precies 14 cent per uur verdiend. Nooit meer gedaan.
    Mijn zoon heeft een ochtendkrantenwijk gelopen. Ook niet zo heel lang, want hij moest wel erg vroeg opstaan, maar hij verdiende er wel lekker mee, en hij heeft het toch nog bijna een jaar volgehouden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *