WE 300 – Ontgroenen

Een maagdeke nog ongeboren
een eicel, in het water verloren
als eerste vrouw op aarde
geen mens die haar baarde
slingerend hoog in de bomen
neuriet ze het refrein,
een mens kan nooit een aapje zijn.
èèèèèèe`….. Van schrik laat ze de al verzamelde noten vallen.
Ze heeft zich expres afgezonderd van de groep om zich te kunnen beraden op het inwijdingsfeest. Het is tenslotte niet niks om een groep apenfeuten te begeleiden.

Glurend door het gebladerte ziet ze beneden tussen de varens haar mensenvriend  staan. Ze zwaait een liaan tussen haar poten en ploft pal naast hem op de grond. “Waarom een apenroep” vraagt zr een beetje geïrriteerd door de storing. Omdat ik denk dat je heel erg boos op me zult zijn als een hele meute nieuwsgierige apen komt kijken of iets aan de hand is .
Ze zwijgt ,pakt zijn hand en samen lopen ze zonder woorden naar de boomstronk aan de bosrand.

Nou vertel wat er zo dringend is dat je mij tot hier hebt gevolgd apenvriend. Ja zie je mensenvriendin ik zit met een probleem. Het valt me zo moeilijk om een groep mensenfeuten te begeleiden naar een inwijdingsritueel. Ze kijkt hem aan , oeoeoeoe lacht ze wat toevallig. Dit is ook voor mij moeilijk en daarom had ik me afgezonderd. Laten we elkaar helpen. Jij leert me wat menselijke foefjes en ik jou apentrucjes.

Ze leert hem hoe apen springen en dansen, op de kop en aan de kont krabben. Hij leert haar hoe mensen rechtop lopen , zaklopen en met een bord voor de borst waarop ik ben nog niet droog achter de oren. Ze zijn het eens en de voorbereidingen voor wederzijdse inwijdingsrituelen kunnen een aanvang nemen. Straks zullen de noten kraken enerzijds en de kurken knallen anderzijds .

De mensenfeuten klooien en de apenfeuten vlooien.

 


Posted in Weblog by with 26 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *