WE 300 – Indrukken

Het zonnetje schijnt zo heerlijk schoon,
het vogeltje zingt op held’re toon
het windje waait zo zachtjes
het zingt met ons mee
in de weide dartelt het jolige vee
lustig klinkt ons liedje
wie zingt er met ons mee.

Wat een herinneringen maakt het los. Driestemmig gezongen ,
vaak in de wintermaanden met z’n allen om de potkachel.
Moeder die vals zong ,hoewel niemand er wat van zei, maar
broerlief floot ergens buiten zicht :Moeder onze kraai is dood.

De samenhorigheid van die momenten zitten als één van de
waardevolle  jeugdsentimenten in mijn geheugen geprent.

Tijdens het nazien van de mailbox gisterenavond , na dagen
niet meer online te zijn geweest, ontdekte ik   5967 van Plato.
Het stukje hield me in z’n greep en wel zodanig dat ik vroeg
in de morgen wakker werd en ondanks de pijn , die me nog niet
helemaal verlaten heeft, in gedachten , bovenstaand liedje lag
te neuriën. Later , beneden aan het ontbijt , vertel ik mijn man
over het stukje en het advies te zingen om eens even de zonzijde
van het leven te kunnen zien.  In plaats van het lied te neuriën
zong ik het en ineens riep hij : ja dat lied ken ik ook en lachte 
om de herinneringen die hij er aan had.

Wanneer ik om 10.00 uur de honden ga uitlaten ontmoet ik
enkele bekenden die meteen vragen waarom ik zo vrolijk kijk
en juist met deze kou ? ook nog wat moeilijk lopend.
Dan ver tel ik hun dat ik al neurie vanaf het moment dat ik
wakker ben en ja hoor niet te geloven. We staan met z’n drieën,
twee vrouwen en één man zacht het lied te zingen, waarna we
vrolijk kwebbelend verder lopen.

Grinnekend kom ik weer thuis waar ik probeer zo vrolijk
mogelijk de taken op me te nemen en het voornemen zo snel
mogelijk te gaan schrijven.

Met dank aan Plato die ons een duwtje naar de zon gaf.

 


Posted in Weblog by with 22 comments.

Comments

  • Marja schreef:

    Prachtig. Ik word hier ook al vrolijk van. Mooie WE.

    • Ria schreef:

      Blijven zingen Marja het is echt fijn en je word er vrolijk van omdat iedereen die in de nabijheid is ook met een lach of glimlach verder gaat.
      Groetjes, Ria

  • platoonline schreef:

    Plato 5967? Ik moest even nadenken. Ik wist niet eens dat mijn stukjes een nummer hadden. Bij jou wel, dit is stukje 3325 🙂

    Leuk dat je overal liep te zingen en dat anderen het meezongen. Leuk ook hoe je dan meteen in een andere sfeer komt.
    In mijn vereniging van parapsychologie hadden we vorige maand Mantra’s met Henry Marshall. Het was een geweldige avond, niet per se door het esoterische element dan wel met name door het samen zingen. Er waren 80 mensen, de zaal was vol en het was geweldig.

    Samen zingen we de crisis weg onder het motto: het leven bestaat niet alleen maar uit geld en andere materie. Mensen zijn, als ze willen, in staat daar bovenuit te stijgen. En dat kan heel goed met samen zingen.

    Dank je wel voor deze mooie WE-300.

    • Ria schreef:

      Inderdaad heeft het mij enorm goed gedaan en bij moeilijke momenten neurie of zing ik voortaan zachtjes een liedje.

      Dat nummergedoe snap ik ook niet. Dit was de eerste keer dat ik het bij jou zag en weet niet dat het bij mij ook zo is. Daar kom ik nog wel achter.
      Groetjes, Ria

  • platoonline schreef:

    Ook fan mijn…

    Dag tante Ria, u bent zo’n toffe tante.

    Jordy

  • rietepietz schreef:

    Ik herken het liedje niet hoewel ik het misschien wel zou móeten kennen als het vroeger op de scholen gezongen werd.
    Maar het is goed te lezen dat het jou uit een dalletje kon trekken , fijn!

  • HansDeZwans schreef:

    ‘Het zonnetje schijnt zo heerlijk schoon’ -> zou het niet stilletjes tijd worden? 🙂

  • geesje schreef:

    Lieve Ria,
    Ook ik heb het genoegen gehad om eens “vertrouwelijk” met “hem” te kletsen.
    Fijn gevoel he meis? Ik gun je dit van harte!

    Een stuk muziek, van wie dan ook, het is als een geneesmiddel wanneer men dat met elkaar durft te delen. Je hoeft het niet mooi te vinden, wanneer je het gevoel herkent is het indrukwekkend!

  • Novelle schreef:

    heerlijk Ria om te lezen ja zingen tilt je op

  • roadlaura1969 schreef:

    Heerlijke WE en inderdaad muziek maakt veel los , mooie dingen Plato heeft het aangereikt en jij hebt het omgezet, gedeeld met je man en op straat heerlijk. Always look at the bright side of life tadatada 😉
    Ik hoop dat je de zon nog lang voelt en in je mag dragen Ria 😀

  • Min schreef:

    Ik zing wel even mee als schorre kraai en je weet ik wens je zonnestralen een hele baai 😉

  • gewoonanneke schreef:

    Zingen heeft mij ook heel vaak geholpen en nog steeds, ik zing heel veel en loop zelfs in de tuin nog te neuriën of te zingen. Geloof zeker dat het goed voor een mens is, voor mij tenminste wel en zo te horen voor jou ook. De CD van Paul de Leeuw heeft mij voor 75% van mijn angst voor autorijden afgeholpen. Het leek wel als ik steeds weer even dat gevoel van paniek kreeg precies dat nummer kwam van : soms ben ik bang voor alles in het leven…. heb hem heel vaak op repeate gezet en hard meegezongen. Het hielp. Geniet van het zingen en hopelijk ook even wat mooier en zonniger weer.

  • gewoonanneke schreef:

    Vergeet nog te zeggen dat het een mooie WE300 geworden is zo….

  • Schitterend Ria, echt ontroerend mooi!

    -x-

  • Mrs. T. schreef:

    Mooi he, wat muziek met mensen kan doen.

  • Trees schreef:

    Nee, ik ken het liedje ook niet. Komt me in ieder geval niet bekend voor, misschien als ik het je hoor zingen wel ;-). Mooie WE.

    Ik las net een later bericht! Ik hoop dat het allemaal goed afloopt met je man, sterkte!

  • Plien schreef:

    Mooi WE! Ik zelf kan niet zingen maar wel van genieten. Met plezier gelezen.

  • Joke schreef:

    Ik ken dit liedje niet, maar samen zingen vind ik heerlijk. Je krijgt een fijn ruim gevoel en de wereld wordt ineens een stukje lichter.
    Komt het uit de bundel : kun je nog zingen, zing dan mee? of was het een liedje dat je moeder zich herinnerde?

Pingbacks & Trackbacks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *