WE 300 – Evenaren

Allée hup doorgaan. Het jochie krimpt ineen bij het horen van zijn eigen stem, zijn ogen verharden en met een blik van yes I can do it kijkt hij omhoog, recht zijn rug en keer op keer zwiept zijn tengere lijfje van de vloer omhoog. Dit wordt opdrukken genoemd weet hij. Al een week traint hij zo elke ochtend, zonder dat zijn ouders er weet van hebben, zijn nog te jonge lijfje met maar één doel net zo sterk en groot worden als zijn Pa.

Vlug pakt hij het  energiedrankje uit zijn pukkel, gekocht van het zakcentje, verdiend met zelf zijn kamer opruimen, drinkt enkele flinke slokken ,schudt zijn dunne armpjes even los, knijpt zacht in zijn bovenarmen of er al iets van biceps is te voelen en snelt de trappen af naar beneden . Op de keukentafel staan een bord warme pap en een glas versgeperst sinaasappelsap.
Mogge groet ie stoer, tegen niemand , er is niemand. Hij kijkt uit het raam en ziet het figuurtje van zijn Mam moeizaam de mand met was zeulen.

Snel snijdt hij een stuk van de worst uit de koelkast, beseffend dat hij alleen van een bordje pap niet sterker zal worden, pakt de pukkel roept zijn Mam gedag , trekt, onder het lopen naar de schuur om de fiets te pakken, zijn jas aan en racet naar school. In de klas wil hij niet denken aan de opkomende pijn in zijn schouders en bovenarmen.

Als hij na enkele uren weer thuis komt, het is woensdag, staat de garagedeur open .Hij glipt naar binnen en ziet de trimapparaten  van zijn Pa, hemzelf niet. Hij probeert de gewichten en zegt hardop voor zichzelf. Ik wil worden zoals jij Pa.

Een arm legt zich om zijn schouder, hij hoort Pa zeggen; ” Dat ben je al jongen dezelfde wilskracht.”

Meer WE – Evenaren, kijk bij Plato

 

 


Posted in Weblog by with 22 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *