Vrijdag de 13e


Wat een dag en wat ben ik blij als ik straks veilig in mijn bed lig.
Hondje janse had vanmorgen een afspraak met de kapster. Deze afspraak was 3 weken geleden ook al door ijs en natte sneeuw uitgesteld en door de zware regen gisterenavond verwachten wij niet dat de sneeuw er vanmorgen nog zou liggen.
De kapster is een nichtje van vriendin. Ze woont 15 km rijden hier vandaan en intussen janse daar  wordt verzorgd gaan wij samen zo’n 2 uurtjes shoppen en ergens gezellig koffie drinken. Dat gebeurt om de 4 maanden en altijd op vrijdag, dan is vriendin vrij.

Voordat we gingen moest ik eerst nog door de blub om de hondjes uit te laten.
Het ging al meteen niet goed buiten doordat een grote labrador, wel een bekende, niet te houden was en in zijn enthousiasme sprong hij tegen me op . Met een smak botste ik tegen zijn vrouwtje op, mijn lichaam draaide een kwartslag om en gelukkig viel ik niet tegen de grond maar ging wel door mijn zwakke enkel en strompelend bereikte ik mijn huis. Och het had allemaal erger kunnen zijn.

Het was gezellig winkelen ondanks het ongemak en ik dacht dat de rest van de middag rustig zou verlopen. Vergeet het maar. Ik maak de voordeur open met het weer mooi uitziende hondje in mijn kielzog, die weet dat ze een beloning krijgt evenals de kleine speedy, die zo blij is dat we weer thuis zijn dat ze met een vaartje tegen me opspringt en de voordeur klemt mijn heup tegen kozijn. Ook dat nog.

Kleinzoon komt om de hondjes uit te laten en omdat hij zo van mijn pannekoekjes houdt en ik nog  2appels, 2 peren en bananen in huis heb stel ik voor dat hij me helpt en blijft eten. Terwijl hij nog buiten is pak ik alvast het zelfrijzend bakmeel uit het keukenkastje en stoot mijn hoofd tegen de rand van het deurtje.
Ik vloek niet gauw maar nu wel . Jake komt binnen ziet me staan en zegt. “Oma het is vrijdag de 13e”. Ik ga eerst een kop cappuccino choco maken . zak doodmoe neer op de bank en de moed zinkt me in de schoenen.

Had ik Jake maar niets beloofd dan had ik genoeg gehad aan een boterham later op de avond, maar toch maar weer opgestaan om aan de pannenkoeken te beginnen. Jake schilt de vruchten ik snij ze in schijfjes maak het beslag en kan beginnen.

Niet te geloven . De eerste pannenkoek verbrand en ik word zo ongelooflijk kwaad dat ik in staat ben pan met koek en schaal met beslag in de kliko te gooien, de stukje fruit naar buiten. Jake komt bij me staan en zegt:Oma ik pas wel op dat je het vuur niet weer te hoog draait”.

Nu zit ik hier met een tollend hoofd en ik neem nu een portje en ga dan naar bed en morgen zien we wel weer.Voortaan maak ik op vrijdag de 13e nooit geen afspraken meer.


Posted in Weblog by with 14 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *