V v V — geadopteerd–aanwijzing–geheim–ziekte–notaris

Hoog  in de wolken, op weg naar haar moeder.
Een aanwijzing in een tijdsschrift was het begin geweest van de zoektocht van haar verleden.
Een vage herinnering , jarenlang verdrongen, komt weer naar boven.
Donkere kamer ,met in het midden een bed, niet goed zichtbare figuren, sommigen huilen.
Mamma die , naar nu blijkt , niet haar moeder is, neemt haar bij de hand en neemt haar mee in een witte auto.
Een groot gebouw , de rest is een blinde vlek in haar geheugen.
Wanneer ze ‘snachts huilend wakker werd, gekweld door iets waar ze geen naam aan kon geven was er mamma die haar troostte en bij haar bleef tot ze weer sliep.
Ze vroeg zich af wat er in haar om zou gaan bij deze eerste ontmoeting.

Ergens in haar achterhoofd , met geweld verdrongen , bleef de angst het kind weer te verliezen.
Het kleine meisje wat haar zoveel vreugde en liefde had gegeven en mede door haar zorgzaamheid, liefde en vertrouwen , was verworden tot een lieve gelukkige tiener.
De vrouw, die stervende was toen ze het kleintje had meegenomen , geveld door een dodelijke ziekte was, volgens het tijdschrift, wat ze in haar bevende handen hield, op wonderbaarlijke wijze genezen en op zoek naar haar.
Een kreun ontsnapt aan haar lippen en haar hart schreeuwt neeeeeeee!

Ze zit met haar hoofd in haar handen wanneer er zacht op de deur wordt geklopt , langzaam wordt geopend en een meisje , met zachte trekken en een lieve blik  komt naar haar toe.
Mamma wat is er met je mamma?
Je bent al dagen jezelf niet , dat doet me zo’n verdriet.
Wj hebben immers altijd onze vreugdes en verdriet samen gedeeld, waarom nu niet?
Bijna schuchter kijkt ze haar dochter aan.
Ze weet dat de tijd is aangebroken haar geheim , wat nooit aan iemand is verteld, haar dochter mede te delen.
Verdriet om wat ze haar dochter moet aandoen knijpt haar keel dicht.

Ze moet het haar zelf vertellen, nú voordat haar de moed in de schoenen zakt.
Hoe heeft ze zo ongelooflijk dom en naiëf kunnen zijn, al die jaren te denken dat het nooit ontdekt zou kunnen worden.
Was het ook niet enorm egoïstisch ,haar dochter tot in de lengte der dagen haar afkomst te onthouden?
Het was wel erg gemakkelijk geweest .
Een louche Notaris snel gevonden in dat land.
Ze had hem niet eens hoeven te zien, een X-bedrag was voldoende de benodigde papieren in bezit te krijgen.
De volgende morgen was alles voor elkaar en kon ze weg met het kind.

Mam zeg nu wat je moet zeggen ,door je gestamel versta ik niets.
Wat is dat voor een tijdschrift ?
Ze leest hardop de titel en kijkt naar het intens verdrietige gezicht van mam, die zich probeert te vermannen.
Dan ,met horten en stoten komt het hele verhaal eruit.
Dus toch dat vage , verre ,zich nooit echt helemaal op haar plaats voelend, nooit echt thuis.
Mam ,je hebt mij dus geadopteerd  en mijn eigen moeder zoekt me.
Je begrijpt toch wel mam dat ik mijn moeder wil ontmoeten ?
Zal ik contact opnemen met het tijdschrift?
Vreemd dat ik nu twee moeders heb.


Posted in Weblog by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *