Mijn zoon

Wonderlijk was de nacht
de sterrenhemel wat een pracht
helder en klaar
wegdromen bij het licht van de maan
de rust en stilte over je heen laten komen
een zwaai, een lach en een traan
een knipoogje naar boven
vandaag is het 35 jaar geleden
dat je bent heengegaan
al slijt het ergste verdriet
elke dag denk ik aan jou
vergeten doe ik je niet.


Posted in Weblog by with 26 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *