Lummelen op woensdag

zomer 2009 008

Het wordt tijd dat mijn vrouwtje haar twee schatten van meisjes even aan de lezers  voorstelt.
Het is toch te zot voor woorden dat dit niet al veel eerder is gebeurd.

Het zwart-witte hondje ben ik, mijn naam is janse en ik ben  een kruising tussen een Shi-shiu  en een Malthezer. Mijn vrouwtje zegt dat ik, in huis, de liefste van ons tweetjes ben maar buiten een lastpost.
Nou ja ik kan er ook niets aan doen dat ik een gillende keukenmeid lijk en vaak jodel ik het uit en als vrouwtje zegt ; mond dicht, wil ik toch het laatste woord en blaf nog drie keer na.

Tijdens het uitlaten sla ik meteen aan als ik een andere hond zie ,niet uit angst of om ze te grazen te nemen maar om ze een kusje te geven. Snuffelend en plassend over elk hondengeurtje slenter ik mee en vaak moppert vrouwtje; nu is het genoeg ,doorlopen. Het is zo moeilijk voor me ,komt er iemand aan, met of zonder hond, sta ik stil en ben niet mee te krijgen tot de persoon voorbij is.

Eerder mocht ik altijd met het baasje mee op de scootmobiel, hardstikke gaaf, hoefde bijna niet te lopen. Als baasje met iemand een praatje maakte sprong ik er af en deed intussen mijn plasje en poepje. Nog spring ik snel op elke scootmobiel die ik tegen kom en de mensen vinden mij zo lief dat ik heerlijk geknuffeld word.
Nu is mijn…eh…zusje, soms kan ik ze wel wat doen, aan de beurt. Dááááág jullie krijgen allemaal een likje van mij.

Hé hé eindelijk mag ik me ook even aan jullie voorstellen.
Het beige-witte hondje ben ik , een mini Jack Russel  klein en dapper, afstandelijk en nou ja ik zoek met niemand ruzie, wil ook niet aan elke hond een kusje geven. Komen ze ongevraagd dichtbij laat ik mijn tanden eerst even zien, vooral heb ik het niet op grote honden. Twee keer ben ik op het nippertje ontsnapt aan een Stafford dus laat vrouwtje mij meestal los lopen zodat ik bij onraad snel als de wind naar huis ren en…ik ren ook zo maar even een eindje hard op en neer. Van niemand neem ik onderweg iets aan, wat mijn …eh…zusje wel doet.

Eerder ging vrouwtje meestal met mij alleen, nam de werpstok mee en knalde de bal door het park zo ver ze kon. Nu moet ik wachten tot één van mijn liefste vriendjes komen, Ryan of Jake, soms niet eens één keer per week. Helaas……
Knuffelen doe ik niet zoals eh..mijn zusje met iedereen, alleen met mensen en honden die rustig zijn, lange mannen en mannen met een pet op vermijd ik zo veel mogelijk.

Mijn vrouwtje is mijn allerliefste vriendin, ze vindt mij eerlijk en trouw en dat is ook zo dat ben ik ook.
Nu geef ik het woord aan het vrouwtje. Vooruit van mij krijgen jullie een stoere blik met de staart omhoog. Dááááág.
Tjonge jonge dit hebben ze er even goed afgebracht, daar mag ik gerust trots op zijn.
Wat ze niet vertellen dat is dat ze niet mét en niet zonder elkaar kunnen. Ze proberen elkaar constant de loef af te steken. Steek je je hand uit naar de een kijkt het ander paar hondenogen je aan zo van ik ben er ook.
Als er iemand komt en ze krijgen een brokje wacht speedy tot janse het hare op eet daarna eet zij het hare. Speedy is de vóórproefster en het doet me denken aan de voorproevers bij koningshuizen in vorige eeuwen.

En jatten van elkaar daar heb je niet van terug. Ze doen het ongelooflijk slim. Wanneer we terug zijn van de ochtendronde krijgen ze een hondenkoekje. Janse heeft er geen moeite mee, hap slik weg. Speedy  laat het voor zich liggen en bewaakt het hare. Uitdagend staat ze op loopt er ’n meter vandaan en ziet janse sluipend langzaam , achter de stoelen  door zachtjes stapje voor stapje voorzichtig naderen. Grommend snelt ze naar het brokje en gaat er weer voor liggen. Pas wanneer ik doe alsof ik naar de voordeur loop eet ze het snel op , elke dag weer trapt ze er in.

Vanmorgen voelde janse zich niet lekker, liet het koekje liggen en draaide haar snoetje weg.Zo stiekem als janse het doet zo brutaal doet speedy het. Ze griste snel het koekje weg gromde bij voorbaat, zeg er eens wat van als je lef hebt en at  haar eigen koekje ook  meteen op.

Het zijn engeltjes als ze slapen . Is er visite  even een begroeting , daarna liggen ze of buiten of in hun mandje tot de viste weg is.Ook als ik achter de laptop zit laten ze me compleet met rust. Ga ik alleen de deur uit of met iemand anders weg zeg ik; vrouwtje gaat boodschappen doen en dan kijken ze me met zoveel verdriet in de ogen na alsof ik ze verlaat. Kom ik terug negeren ze mij door met de rug naar me toe te gaan zitten of liggen.
Eén ding waar ik zo blij mee ben , het zijn mooi-weer-hondjes. Als het regent krijg je ze niet mee naar buiten, althans niet aan de wandel. Ze doen snel een plasje in de tuin en hup weer naar binnen. Dat zijn dan ook de dagen dat ik lekker uitslaap en op mijn gemak kan gaan douchen. Is het zonnig dan liggen ze rond acht uur in de morgen al buiten en willen zo snel mogelijk aan de wandel. we gaan wandelen.

Dit was een blik in het leven van mijn hondjes.

De lummeldag zit er op . Vandaag  leuke telefoontjes gehad, veel buiten geweest. Het weer was hier heerlijk en zelfs warm genoeg om in een dun vestje, eventueel zonder, te gaan wandelen.
Nu ga ik slapen. Morgen visite en morgenavond met mijn buurvrouwtje naar de stad.
Welterusten.

 

 

 


Posted in Weblog by with 12 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *