Invalshoek 46 – Aaneenflansen – desperaat

Aan het ziekbed vraagt een vader aan zijn vrouw om een
stukje te schrijven in een dubbele kaart voor elk van zijn
kleinkinderen en daarna met een geldbedrag  te sluiten
met een laatste groet van opa.

Met de moed der wanhoop staart ze voor zich uit en plots
denkt ze wacht even ik flans voor elk kind hetzelfde gedichtje
aaneen.

Jou knuistje in mijn grote hand
wandelend langs de waterkant.
trots toonde je jou eerste tandje
jou eerste woordje mmma
je kon nog niet zeggen  opa.
enz…enz….

Nee opa moest zelf elk kind een persoonlijk woordje meegeven.
Met vaderdag worden de 6 envelopjes aan de kleinkinderen
meegegeven  met opa’s eigen laatste wensen

 

 


Posted in Weblog by with 2 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *