Hoe het lachen je kan vergaan

In de straat loopt  een vrolijk lachend blij meisje van  vijf  jaar.
Op de achtergrond lopen haar drie zusjes  met  een vriendinnetje, zingend vanaf
een blaadje papier dat het middelste meisje in haar hand heeft geklemd.

Het kind rent het voortuintje van het huis in naar de voordeur .
Terwijl ze tegen me zwaait en wil aanbellen wordt de deur opengerukt .
Het kind strekt haar armpjes uit en laat ze vallen.
Wat ben jij vrolijk en nú door naar boven , je kamer opruimen, wordt er tegen het kind geschreeuwd.

De andere kinderen naderen mij , lachend en zingend , ze zien me niet eens , zo’n lol
hebben ze om de tekst .
De nijging onderdrukkend om ze te waarschuwen vervolg ik mijn weg.
Op de terugweg is het er doodstil .

Ook mij vergaat het lachen als een kind zo op haar zieltje wordt getrapt.
 


Posted in Weblog by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *