Euthanasie

Nadat ik eindelijk , na het verdriet om tweety ,toch het gevoel had iets moois te hebben mogen meemaken, om  een klein 4 cm lang vogeltje,te helpen een groter vogeltje van 14 cm te worden, heb ik vandaag voor het eerst in mijn leven euthanasie gepleegd.

Terwijl ik met mijn honden aan het wandelen was zag ik een man uit de straat  bij de overloop, in het struikgewas langs het pad in het park, staan kijken naar iets in het gat,
Op dit moment stond er geen water in.

Ineens zie ik zijn zoontje uit het gat komen en onmiddelijk verdwenen ze snel door het struikgewas aan de andere kant van het pad.
vlug lijnde ik mijn honden aan, wetend dat die mensen 4 katten bezitten en al doen mijn honden katten geen kwaad , hem kennende wide ik ook geen problemen ,mocht er een katje er wel in zitten.

Nieuwsgierigheid gebood me te gaan kijken en ik zag in het gat en doos staan ,overdekt met een blauw-geruite badstof handdoek.
Voorzichtig stapte ik in het gat, tilde de handdoek op en schrok van de toegetakelde vogel die er in zat .
Het nekje zat rondom in het gestolde bloed en onder de vleugel staken botjes uit het lijfje, dat enorm gezwollen was.

De honden los en met de doos onder de arm naar huis .
Daar zette ik de doos op de tuintafel en héél voorzichtig kon ik de vreselijke wonden bekijken en constateren dat hier geen enkele hulp mocht baten.
Om het beestje niet  langer te laten lijden besloot ik om het te verlossen van de duidelijk zichtbare pijn.

Daarna werd ik zo  boos dat ik de handdoek oppropte, door de poort achterom naar het huis van die mensen ben gelopen en de prop overhet hek in hun tuin heb gegooid.

Dat mensen een dier niet uit hun lijden durven verlossen kan ik begrijpen, maar dat ze het LEVEND kunnen dumpen ,ten prooi van andere dieren, dat kan er bij mij niet in.


Posted in Weblog by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *