Doris

Doris viert feest. Tot zijn genodigden heeft hij de wolken en de regen geprefereerd boven de zon, die af en toe met een minzame glimlach op hem neerkijkt.
Doris buldert en schuddebuikt met zwiepende slagen de takken van de bomen en walst met de golven.
De regen vult met regelmaat de grote lege glazen die her en der in het gras verspreid de voetjes van de ganzen , zwanen en eendjes van de vastklevende modder bevrijden.
Het schuimbekkende woelige water lonkt naar de stormwind, daagt hem uit de golven over de rand van het water te gooien.
Pannen vliegen van de daken , fietsers zwijmelen over de paden zoals ook ik slingerend van de ene naar de andere kant met twee hondjes aan de lijn. Maar eenmaal binnen en zittend achter de ruiten vier ik het feestje dansend mee en als ik mijn ogen even sluit zie ik een jongen die naar me fluit, hoor ik het gieren van de wind. Héél even voel ik mij weer het kind met de natte haren, zich vastgrijpend aan een boom en hoor ; als het zonnetje schijnt en het windje waait vliegt er een vogel die naar je zwaait.
Het feestje van Doris duurt tot morgen dan is ie bedaard en verrast ons misschien weer wanneer maart roert zijn staart.

 


Posted in Weblog by with 23 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *