Dementiedag

Eenzaam zit ze voor het venster
kijk verlangend door het raam
niemand is er om te praten
niemand om naar toe te gaan
af en toe komt er een zuster
even kijken om de hoek
wilt u een kopje thee mevrouwtje
misschien nog wel een stukje koek?
opeens verschijnt een glans in d’r ogen
een lieve lach krult haar mond
de zuster voelt diep mededogen
ze weet al wat er komt
zuster kijk dan zie ik het goed
komt daar soms Mien
met aan haar hand het kleine jochie
was zijn naam Wimpie of Rien
och gut kijk nou zie hem zwaaien
dag oma hier ben ik dan
ze streelt in de lucht
over denkbeeldige haren
de glans verlaat haar ogen
een snik en diepe zucht.


Posted in Weblog by with 20 comments.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *