Bijgelovig

Dinsdag de 13e om 13.00 was er weer de tweemaandelijkse
controle in het ziekenhuis. Alles werd in orde bevonden,
dus over twee maanden naar de volgende controle.
Het was er vrij rustig en ik dacht vanwege de vakanties.

De arts lachte al bij binnenkomst en begroette me met:”als u
bijgelovig was geweest had u wel afgebeld. Daarna vertelde
hij dat aan de onderzoekkamers in het gebouw waar hij, ná zijn
afstuderen begon, geen nummer 13 was gegeven ,daar wilde
niemand werken.

Voor mij was dat een verrassing , dat wist ik niet. Toen de
datum voor de controle was vastgelegd vond ik het niet echt
leuk maar verder er niet bij stil gestaan.

Later vertelde mijn dochter dat in Amerika in geen enkel
flatgebouw een 13e verdieping is. Ik ben er nog niet achter
hoe dat hier is. Nee zo bijgelovig ben ik niet alhoewel ik op
vrijdag de 13e niet onder een ladder door zal lopen en hoop
ik dat er op die dag geen zwarte kat vlak voor me oversteekt.
nou ja een beetje bijgelovig dus wel.

Dat laatste heb ik ooit meegemaakt. De huissleutels kon ik van
uit het raam buiten op het aanrechtblad zien liggen. Vergeten.
In de stromende regen ,met een haak geleend van de buren ,
via het bovenluikje binnen kunnen komen. Maar voor het zover
was, tjonge jonge ,dat raam heeft boven en onder een haak en
gelukkig belde de buurman mijn vriendin op . Zij is nogal lang
en kon de onderste haak, via de trap en dan het luikje, openen.

De buurman de trap en haak teruggegeven .
Wat een bevrijding.


Posted in Weblog by with 8 comments.

Comments

  • gewoonanneke schreef:

    Ik ben niet echt bijgelovig denk ik haha al zal ik nooit onder een ladder doorlopen op welke dag dan ook. Of dat bijgeloof is of omdat ik in films zo vaak iets zag vallen van een ladder, ik weet het niet. En vrijdag de 13e kreeg ik te horen na een vruchtwaterpunctie dat mijn zoon gezond was, sinds die dag is 13 mijn geluksdag en zeker vrijdag de 13e.

  • Marja schreef:

    Proficiat met de geslaagde controle. En bijgelovig ben ik gelukkig niet.

  • rietepietz schreef:

    het HAGA ziekenhuis in Den haag heeft óók geen dertiende etage, onzin natuurlijk want het is wel degelijk de dertiende etage die ze veertiende nóemen.
    Bij ladders kijk ik altijd of er iemand op aan het werk is , in dat geval loop ik eromheen omdat je anders het risico loopt iets op je hoofd te krijgen. Een ladder waar niemand op staat loop ik wél onderdoor, óók op vrijdag de dertiende 😉

  • Christiene schreef:

    Ha Ria,bijgelovig of niet maar bij jou is alles goed
    en dat heel fijn om te horen!!
    Een lange vriendin is wel handig voor klusjes
    die wat aan de hoge kant zijn
    en zeker in dit geval als je sleutels binnen liggen.
    Liefs een zonne groetje van mij.
    Christiene.

  • Minoesjka schreef:

    Op vrijdag de 13e is mijn petekind geboren 🙂
    Hij heeft het tot op heden niet cadeau gehad in zijn leven, maar met zijn 31 jaar is het een wijs en mooi man, die heel goed in staat is zijn eigen boontjes te doppen.
    Voor mij is het al 31 jaar geen ongeluksdag meer 🙂

  • lenjef schreef:

    Ook bijgeloof is geloof…

    bijgeloof is een restant uit de donkere middeleeuwen
    toen honderden jaren
    katten heksen waren
    ontelbare hoorde men er op brandstapels schreeuwen

    Graag gelezen, Ria!
    Lenjef

  • Ria schreef:

    Zoals Lenjef zegt;ook bijgeloof is geloof.Vreselijk die heksenverbrandingen en het gebeurt nog wel eens zoals ik heb gelezen. Gelukkig dat er ook leuke
    bijgelovige dingen zijn, zoals;
    Ik tel de knopen van mijn jas, ja-nee-ja-nee-ja
    of ik in jou hart wel pas ,enz…
    ik ruk een bloempje uit elkaar,enz…
    worden jij en ik een paar, enz…
    Wanneer dan het laatste knoopje ja was hoopte je toch stiekem dat het uitkwam.

    Groetjes, Ria

  • platoonline schreef:

    Ik ben niet heel erg bijgelovig geloof ik. Tenminste,
    ik heb er nooit zo over nagedacht.
    Maar als het bij onweer kraakte in huis en de regen
    kletterde tegen de ramen, dan keek ik wel eens onder
    mijn bed. Nu niet meer. Doet te veel pijn. Ik ben blij
    als ik lig en daarna weer even blij als ik sta. Alleen
    die handelingen daartussen gaan zo moeizaam, daar maakt
    geen spook me meer bang voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *