WE 300 — Zweten

De vrijheid tegemoet.

Ontstuimig rennend over het strand langs de zee.
Zijn zwarte lijf ,met alleen in het midden tussen de ogen een witte vlek, glanst van het opspattende vocht.
In volle vaart, niet alsof hij op hol is maar volop genietend van een uitstapje.
Het is een prachtige volbloed.
De ballorigheid straalt van hem af.
Hij draaft langs de kust bevrijd van een zwaar juk.
Trots gooit hij zijn hoofd in de lucht, zijn prachtige staart zwaait vrolijk mee als een groet.

Mijn ogen richten zich naar de verte waar het paard vandaan is gekomen en zien een donker stipje.
Naderbij komende blijkt het een man, die zwoegend,hijgend en drijfnat ,deels van het zilte nat ,deels van transpiratie.
Te horen naar het schreeuwen is het de berijder.
Schreeuwend , huh…stop…huh…
Het paard hoort het niet en draaft vrolijk verder.

Van de andere kant nadert een jeep ,het paard tegemoet.
De jeep gaat langszij het paard rijden en iemand probeert een lasso over het paard te werpen.
Het paard steigert ,rekt zich op in volle lengte.
Schuimbekkend gooit ie de kont tegen de krib en rent de andere kant uit recht op zijn berijder af.
De neusvleugels trillen ,alsook die van de berijder.

Even aarzelt de hengst wat hem fataal wordt.
Een lasso glijdt over zijn hoofd en grote ogen kijken triomfantelijk over de , inmiddels verzamelde ,menigte naa de verte.
Trots, ongenaakbaar staat het daar en op dat moment flitst de gedachte door me heen van het witte paard , leider van de groep in de buurt van Montepellier.
Dezelfde trotse houding ,gezag uitstralend.

De berijder staat er beduusd en ontdaan bij, gelaten.
Maar wie denkt dat het paard gelaten is vergist zich.
Hij trekt zijn lippen op en hinnikt, iedereen uitlachend.

Een vrijbuiter die zich nooit zal laten knechten.


Posted in WE 300 by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *