WE 300 – Verlaten

Moeeeder o-o-onze kraai is dood
hij is va-aan zijn stokje gevallen
hij heeft gebroken zijn linkerpoot
moeeeder o-o-onze kraaaai is dood.

Het lied is een vervalsing van ; Lieve Moeder van de Heer….
Haar moeder zingt zo vals als een kraai het origineel, staande in de kerkbank.
Haar oudste broer de vervalsing in de kersenboom , waar niemand bij hem komt.

Ze is de kerk uitgelopen om zich op de vervalste versie te kunnen concentreren.
Ze heeft de kraai boven in de boom zien hangen als vogelverschrikker , zóó alleen,
zijn zwarte lijf bungelde op en neer.

Op het , naast de kerk gelegen kerkhof liggen haar opa en oma en een neef.
opa en oma heeft ze nooit gekend, van de neef herinnert ze zich dat hij eens riep;
“verrekte bal” toen die de telefoondraden raakte van de betreffende paal.
Ze gaat op de grafsteen zitten en begint hardop te oefenen.

Maarrr….hoe kan de kraai van zijn stokje zijn gevallen ,piekert ze hardop tussen het zingen door.
Hij zat helemaal niet op een stokje enne… hij had een gebroken vleugel zei mamma.
Als hij dan ook nog zijn poot heeft gebroken moet ie wel dood zijn.

Ze weet wel wat dood zijn is, dan kom je nooooiiiiiiiit meer terug, dan ga je naar de hemel
hel of vagevuur, waarom weet ze niet en dat hoeft ze niet te weten zegt mamma,
Ze is pas  5  en dan kom je altijd in de hemel meteen rechtdoor.

De kerkgangers komen naar buiten en vlug rent het kerkhof af ,op zoek naar haar moeder,
schuift haar kleine hand in die van haar en samen gaan ze huiswaarts.
Thuis loopt ze naar de kersenboom, blikt omhoog naar de, door iedereen in de steek gelaten  kraai,
knielt neer en zingt uit volle borst ; Moeeeder o-o-onze kraaaii  is dood.

 


Posted in WE 300 by with 22 comments.

Comments

Pingbacks & Trackbacks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *