Dinszin 17–Met een slakkegang reed ze weg

Met een slakkegang reed ze weg, het feest was voorbij.
Ze had genoten van het samenzijn met haar vroegere vriendinnen.
Alhoewel het jaren geleden was dat ze een reünie hadden gehad leek het of de tijd had stil gestaan.

De een was wat dikker geworden en allemaal kregen ze wat rimpeltjes en kraaienpootjes,
maar dat mocht de pret niet drukken, ze waren weer samen en tijdens een hapje en drankje
werden leuke anecdotes en herinneringen opgehaald.
Er werd ook even stilgestaan bij het verdriet van degenen die inmiddels hun partner verloren hadden,
de één door de dood ,de ander door een scheiding en weer een ander die leed onder het verdriet van verlies van een kind.

Doch was er ook veel plezier en degenen die vroeger op school ook al aanzetten tot gekke dingen ,
waren niet veranderd in hun streken en grappen.
Trots ook was iedereen op hun kinderen en vooral de kleinkinderen.
Foto’s werden  getoond en alle kleinkinderen waren de mooiste van de wereld.

Dit keer werd er bij het afscheid beloofd niet meer jaren te wachten alvorens een reünie te organiseren
doch over ongeveer ’n jaar te herhalen.
Lachend om Antje ,die op school boven op de bank ging staan dansen en het nu deed op de lege tafel in de hoek,
reed ze, inmiddels wat sneller,  naar huis.


Posted in DINSZIN by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *