Dinszin 021

Daarachter ,daar is het gebeurd ,ik weet nog precies elk detail.
De  gebelde, diensdoende agent, zit achter het computerscherm en ziet vandaaruit de gefrusteerde vrouw.
“Mevrouw kalmeer nu maar even ,gaat u rustig zitten , drink even wat en vertel dan zo rustig mogelijk wat er exact is gebeurd.”

De vrouw gaat zitten ,behoorlijk over de rooie, zit voorovergebogen en strijkt zich met haar vijf geboden  onaflatend  door de haren.
Nadat ze de ingeschonken koffie in eé’n teug door het keelgat heeft gespoeld, komt ze eindelijk wat op verhaal.

“De schoften, de smerige viezerikken ,gilt ze. Wie denken ze wel dat ze zijn . Spelen voor onze lieve heer of het nik is. Nota bene hier…..,bij ons ,vlak achter ons. Hoe verzinnen ze het. Je bent niet eens meer de baas op je eigen erf “.

De vrouw is niet stil te krijgen, ze ratelt door als een oude tikmachine en de agent knikt meewarig ,stiekem gapend achter zijn hand,
mee als een oude kromgewaaide rietstengel.
“Daarachter, achter het huis trokken die geflipte gasten hun broek  naar benee  en echt waar, zowaar ik hier zit in hun blote kont, hurkten ze ,deden hun behoeften ,veegden hun billen schoon  met een, uit het niets getoverde snotdoek, stonden op en verdwenen zoals ze gekomen waren “. Spoorloos.

De agent achter het scherm kijkt nar de vrouw, in stilte zijn lach verbergend.
“Tja mevrouw het spijt me heel erg voor u ,maar….eh…Dit heeft niet onze prioriteit “.
Goedendag
 


Posted in DINSZIN by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *