W O W –Combinatie

C –  compliment voor de mooie pasvorm
O – oversized verhult de minder mooie verhouding tussen smalle schouders en brede heupen
M – mode voor maatje méér in perfecte samenstelling met bijbehorende accessoires
B – breedte en lengte passen goed samen evenals de kleuren voor zowel bleke als voor gekleurde dames
I  – in verhouding met de lengte van de persoon is het ingeweven motief precies goed, niet te groot en niet te klein
N – naargelang de smaak van de dame in kwestie is de roklengte belangrijk
A – afhankelijk van lichaamslengte  is de rok bij lange dames tot de  enkels ,doch kleine dames lijken langer wanneer de
roklengte tot 10 cm boven de enkels valt
T-  toegevoegde wasinstructies altijd nalezen en opvolgen
I – ideaal is deze stof om te dragen ,zacht en soepel en goed te combineren met platte en hoge hakken of enkellaarsjes
E – eigen stijl en lijnen zijn in goede harmonie.

C = compleet,  O = ontwerpers,  M= modebewust , B = betrokken,  I = informatief,  N =naaisters , A = Ateliers ,

T = ten aanzien van , I = introduktie , E = ééndaags modellen.

Gevraagd 500 modellen voor de grootste modeshow van Nederland.
Modezaken worden overspoeld met de leukste draagbare kleding voor iedereen, jong en oud, herfst-en wintermode.
Ateliers maken nu al overuren en menig , bijna failliet modeboetiekje heeft een laatste hoop.
Het is niet alleen de kleding ,het algeheel plaatje moet mooi en goed zijn, schoenen ,tassen en andere accessoires .
Belangrijk zijn de ontwerpers, de make-overs, leveranciers van materiaal.
Alle betrokkenen vormen een unieke samenstelling in de modewereld .
De meest belangrijke personen zijn de klanten.

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W.O.W. –Solo

Oh solo mioooooooo…klinkt het vanuit het restaurant naast de ingang van het winkelcentrum.
Ze kijkt en ziet één man op het terras zitten ,verdiept  in een krant.
Haar oog valt op een zwart schoolbord  op standaard met een met wit krijt geschreven tekst.
Ze leest de tekst;

Heeft u ook een man of vriend die een hekel heeft aan winkelen?
Zet hem hier af ,het zal hem aan niets ontbreken .
Hij wordt vertroeteld en verwend ,krijgt alle aandacht .
Zowel voor de stevige als voor de lekkere trek wordt gezorgd.
Wanneer u hem vanavond weer ophaalt is hij helemaal up to date,
en hoeft u alleen maar de rekening te betalen.

Lachend loopt ze verder, hier en daar even binnen lopend.
Ze is blij dat ze manlief ,die liever niet dan wel zou zijn meegegaan ,heeft thuisgelaten,
wanneer ze haar favorite modezaakje binnen stapt.

Ze ziet een man aan een tafeltje ,in het midden van de zaak, met een kop koffie nors
voor zich uit zit te kijken.
Dan gaat het gordijn van de paskamer opzij en een vrolijk ogende vrouw stapt eruit ,
hangt de gepaste kleding op het ,opzijstaande rek en zegt: ” kom we gaan verder”.
“Verderrrrrr…verderrrrr ??? We gaan niet verder , je hebt toch gepast ,
ze hebben hier kleren genoeg , ik wil naar huis”, hij zegt het met stemverheffing.
In het voorbij gaan mompelt de vrouw ;”die gaat  nóóóóóit meer mee winkelen .
Wanneer het stel buiten is slaakt iedereen een zucht en wordt er gelachen.

Solo-shoppen is zo gek niet.

 

 

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W O W –Boezem

Héél vroeg in de ochtend.
De vogels zijn gestopt met hun gezang waardoor ze was gewekt en waarnaar ze zo graag luisterede .
Ze draait zich op  haar zij en dommelt weer langzaam in .
Ineens hoort ze zacht gefluister bij haar oor.
Ze tilt haar hoofd een weinig op ,legt het weer neer en opnieuw de fluisterstem nu wat indringerder.
Als je de huwlijksnacht wilt meemaken van de zoon van de zonnegod met de dochter van de maangodin
moet  je vanavond één half uur vóór zonsondergang ,wanneer de ondergaande zon en de volle grote
maan elkaar begroeten, in je luie stoel gaan zitten en je zult het zien.

Ze valt in slaap en vergeet het voorval.
Die avond echter wanneer ze in de luie stoel stil luistert naar de wegvallende geluiden, het laatste
gekwetter van de vogels en alleen nog het gekwaak hoort van de kikkers, glijdt haar blik als vanzelf
naar boven en opzij en ziet de bloedrode ondergaande zon en de grote opkomende maan het water
kleuren en tegelijkertijd schijnt zacht licht over de  toppen van de bomen .

Dáár ziet ze de dochter van de maangodin, jubelend begroet door de rode zon en de gouden maan
Het hoofd getooid met een waterval van groene bladeren aan dunne takjes ,lichtjes wuivend .
De zoon van zonnegod Ra leidt haar bij de hand en samen lopen ze naar de , grote gevormde
boezem in de boomtoppen, waar hij haar groene sluier afneemt  en haar zacht neervlijdt in het
glanzende licht van de nu volle maan.

Kies sluit ze haar ogen.

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W O W –Buurt

Mijn plekje

De wijk ,waar mijn leven zich al een aantal jaren afspeelt, begon als een nieuwbouwwijk ,
met vooral jonge mensen
In elke straat wonen ook enkele oudere mensen.
In het begin woonden er bijna geen buitenlanders ,dat is echeter in de loop der jaren veranderd.
De buurt is nu wel veelzijdiger geworden., inheemsen, uitheemsen, nederlanders en medelanders,
armen ,middenklassers en rijken, alhoewel er van deze laatsten maar enkele over zijn, de rest is
verhuisd naar elders.
Groepen hardwerkende mensen en steeds meer mensen die niet werken ,waaronder ook een groep
die werken een vies woord vinden ,niet weten wat het is en het ook nooit zullen willen doen, de klaplopers.
De laatste jaren zijn er nog de drug-en drankverslaafden bijgekomen.
De politie is vaker aanwezig ,maar dan op het moment dat het vuurtje al geblust is.

Zoals overal in wijken en buurten zijn er in elke straat ook klepeksters , vrouwen die de dag besteden door
koffievisites af te leggen en alles wat er gebeurt in geuren en kleuren doorwapperen.
Gelukkig zijn er ook buren ,wijkbewoners ,bij wie je ten alle tijden kunt vragen om noodzakelijke hulp,
advies  voor een karweitje  of een opbeurend gesprekje.
Om respect te verdienen en te behouden zijn enkele dingen erg belangrijk ,teminste in onze buurt:
Veel tact, vriendelijkheid en met iedereen respectvol omgaan .

Dáár waar ik woon, aan de rand van de wijk is het een paradijs om te wonen voor natuurliefhebbers en rustzoekers.
Het prachtige park met ,aangrenzend,  in drieën verdeeld meer, doorlopend ,gescheidne door bruggetje of dam.


Posted in WOW by with no comments yet.

Dinszin 019

Het wordt nimmer meer zoals het is geweest.
De klok terugdraaien gaat niet dat heeft ze al meermalen ervaren.
Ook nu weer terwijl ze naar de nota kijkt van de supermarkt.
Gek dat ze terug  verlangt terug naar de gulden ? Nee toch ?
Je had houvast ,’n gulden was ‘n gulden.
Nu rekent ze nog steeds om.

Zij is ook niet meer degene die ze was als baby, tiener of jong volwassene.
Misschien , als het waar is wat wordt beweerd; Je komt als kind op de wereld
en een groot deel van ons gaat er als kind weer af ; dat dan een klein deel wordt zoals het was.
Dit kan ze niet zelf bepalen.

Het leven is als het weer, wispelturig , alsook de mens.
Zoals de zee soms kalm en rustig ,dan weer opzwepende torenhoge woeste golven.
Geen enkele periode in het leven komt ooit weer om.
Jammer je zou zoveel dingen  over zou willen doen,  anders.
Het woord anders zegt het al.
Het wordt nimmer meer zoals het is geweest.


Posted in Weblog, WOW by with no comments yet.

W.O.W — Bod

Het visioen.

Eenmaal, andermaal, verkocht.
Ze kijkt naar het ebbenhouten beeldje, voorstellend een meisje met zwart gekruld haar,
gebogen hoofd, naakt, armen naar beneden ,handen beschermend over haar onderlijf,

Het was een belachelijk klein bod , gedaan op de plaatselijke rommelmarkt ,er was geen enkel
tegenbod gedaan .
Een gracieus figuurtje ,prachtig en met liefde gesneden.
Angst is, als het ware , op het gezichtje  geëtst, maar ook  trots.
Dat was het wat haar zo had geboeid en de reden van de koop.

Als een wilde orchidee staat het op het dressoir.
Telkens wanneer haar blik op het figuurtje valt ,heeft ze het het gevoel dat het haar iets wil zeggen.
Met haar vingertoppen streelt ze het meisje als pijn die op het gezichtje staat te lezen ,weg te nemen.
Het laat haar niet los.
In de nacht krijgt ze een visioen.

Het is Anno 2200
Een groot uit hout opgetrokken  gebouw, kleine ramen met tralies, twee verdiepingen hoog met,
aan de voorkant , over de hele lengte ,van ca. 10 meter breed , een balkon.
Een ijzeren voordeur met erachter een trap.

Aan de achterzijde een smalle kade en dan de zee.
Er liggen 2 schepen gemeerd .
Ze ziet hoe groepen , jonge mensen ,door een ingang  het gebouw  worden  ingeloosd .
Enkele mannen,strak in het pak met vilten hoed, nemen elk een groep, dat in het thuisland al is gekeurd ,
onder hun hoede.
‘n vrouw  wenkt, steekt haar hand op ,biedt  éénmaal  en uit de rij stapt een BLOND ,naakt meisje,
armen naar beneden ,de  handen beschermend over haar onderlijf.
 

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W.O.W.–Bal

Daar snapt ze nou echt helemaal niets van ,geen snars , geen bal.
Wat een ei zeg.
Vraagt ze gewoon eventjes of het ook tussen de bedrijven door kan ,zegt ie: “nee hoor.. nu”.
Je zou hem zo door de gehaktmolen draaien, maar ja wat wil je ,hij kan het zeggen ,hij is de baas.

Ze keert zich naar hem toe en met haar charmanste glimlach probeert ze hem nog tot andere gedachten  te brengen,
maar bij het zien van zijn potloden gezicht weet ze genoeg, hij is niet te vermurwen.
Goh ze had het zich allemaal zo mooi voorgesteld.
Hij had haar het balletje toegespeeld en ze had zonder goed na te denken toegehapt.
het enige wat ze had gezien waren de de dollartekens in haar beide ogen.
Blind dwaas en stom.

“Wat sta je daar nu te dromen”?
De barse stem ,die eens zo vleiend en lovend gesproken had ,was totaal veranderd.
“Je gaat je nu omkleden en je weet hoe ik het hebben wil en dan ga je die meneer op kamer 100 op zijn wenken bedienen”.
Met loden voeten en verdwaasde uitdrukking op haar gezicht baant ze zich een weg door de gang naar achteren.
Wat had ze zich nu eigenlijk voorgesteld ,vraagt ze zichzelf af .
Dacht ze nu werkelijk dat de baas zich ,door haar mooie blauwe ogen ,zou laten verleiden tot een baantje als kamermeisje,
terwijl hij nadrukkelijk had gevraagd om een toiletjuffrouw .
Ze opent de deur van kamertje 100 ,stapt naar binnen en vind in de hoek  de PLEEBOY.


Posted in WOW by with no comments yet.

W. O. W. –Aarde

De grond werd hem te heet onder zijn voetjes, waardoor hij de vlucht had genomen.
Zijn leven was zwaar.
Op harde wijze  gedumpt door zijn ouders.
Zijn broertjes en zusjes waren wel, toen hun tijd was gekomen ,vertrokken,
maar hij had het zo moeilijk gevonden het warme nest en de verzorging van zijn ouders te verlaten.
Dan wordt het goedschiks of kwaadschiks , je moet gaan.

Met zijn blote handjes woelde hij de aarde los en groef hijgend verder aan de tunnel.
Zijn grote vijand , de  mens, probeerde met alle macht hem te verdrijven ,doch niet altijd met goed resultaat.
Tenslotte was hij niet voor niets een mol , sol niet met een mol moest inmiddels toch een begrip zijn.
Zo dacht hij, inmiddels wel wetende dat niet alleen de mens zijn vijand is maar ook de rat ,uil ,reiger ,
die hem zouden opwachten zo gauw hij zijn neus boven de grond zou uitsteken.
Het kwam nog dat hij vijf tot zeven km per uur moest lopen achter de geur van een vrouwtje of groep.

Verbeten groef hij verder om een gangenstelsel voor elkaar te krijgen.
Nu groef hij nog rechte gangen zodat hij straks makkelijker bij het vrouwtje kon zijn ,
tijdens de voortplanting en opvoeden van de jongen.
Overwinteren in hun holen komt bij mollen niet voor.
Elk mannetje  leeft  dan in zijn eigen gangenstelsel ,verbonden met dat van zijn  vrouwtje,
Het gangenstelsel wordt drie keer per etmaal  gecontroleerd op wormen en andere insekten,
die worden opgegeten of bewaard.

Samen maar toch apart.

 

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W.O.W.–Kamer

Mijn Hart

Mijn hart is er een met verschillende kamers die tesamen een cirkel vormen.
Elk kamertje heeft zijn eigen nummer.

Kamer 1  hiervan  staat de deur de hele dag wijd open. Dit is de kamer waar ik , op het einde van elke dag , alle leuke ,mooie en
fijne dingen ,die ik die dag heb beleefd ,zorgvuldig in onderbreng .
Kamer 2  is gereserveerd voor mijn liefde voor de natuur.Herinneringen zoals van gakkie, de eenzame gans,
die eindelijk is opgenomen door een groep en zelfs nu nog de groep even verlaat ,als je hem roept ,om brood te halen.
Ook van tweety ,waarvan ik blijf hopen dat ze de groep, waar ze bij hoorde ,heeft teruggevonden en nu misschien al
jonkies heeft .
Kamer 3  Hier kom ik nog regelmatig even om mijn dank te betuigen voor alle liefde en trouw die ik van mijn
overleden huisdieren mocht ontvangen.
Kamer 4  Op de deur van deze kamer heb ik sterren geplakt, grote en kleine.
Hier bevinden zich de mooiste herinneringen, de minder mooie heb ik verwijderd, aan alle mijn
dierbare familieleden ,vrienden en vriendinnen ,die mij al zijn voorgegaan.
Kamer 5  zit op slot. Hiervan heeft niemand ooit een sleutel gekregen. De sleutel daarvan ben ik zelf.
In deze kamer zit al het intense verdriet, vernederingen en onbegrip ,tijdens mijn leven vergaard, bijeen.
Een enkele keer ontglipt me de sleutel en sta midden in die kamer en komt alles weer naar boven met
de kracht van een orkaan en het gevolg is een vloedgolf van tranen.

 


Posted in WOW by with no comments yet.

W O W – Graad

De oude vos ,zoals hij werd genoemd door de leerlingen ,.werd vervangen door zijn zoon.
Iedereen was blij dat hij was vertrokken ,totdat…………

Het leek of hij ogen en oren ,niet alleen in zijn aangezicht had maar ook achter het hoofd en in de rug.
Niets ontging hem.
Wanneer hij de wijsvinger kromde van zijn ene hand en de liniaal in de andere had wist elke leerling hoe laat het was.
De vinger wees en kromde zich ,kom maar naar voren, terwijl priemende ogen dwars door je heen keken.
Bevend ging het naar voren met knikkende knieën, wetend wat er wachtte.
Soms , héél soms kwam je er met een flinke reprimande vanaf ,maar de meeste keren moest je de hand uitstrekken
en ging de liniaal over je handpalm.

De witte gezichten ,in de klas ,spraken boekdelen wanneer de vos was weggeroepen ,om de een of andere reden ,om dan plots
weer binnen te stuiven ,terwijl de leerlingen nog juist bezig waren met elkaar te bekogelen met ,van kladpapier gemaakte,
vliegtuigjes of met briefjes met opmerkingen .
Dan gooide hij de deur weer open en moesten ze allemaal naar buiten ,doch niet zonder eerst met uitgestrekte hand
langs hem te komen en een ferme tik te hebben gehad met het latje.
Buiten , op de speelplaats, moesten ze zich opstellen in vier rijen ,zodat hij ze vanachter het raam allemaal kon zien.
Handen op de rug, stilstaan tot ze weer naar binnen mochten.
Nablijven om de gemiste les in te halen.

Deze vos was niet alleen een aardje naar zijn vaardje, maar een graad (je  erger dan zijn vaard (je.

 


Posted in WOW by with no comments yet.