W. O. W. Kleurrijk

Zo mooi zou de wereld kunnen zijn
zonder geweld ziekte of pijn
bij sterrenhemel en volle maan
een wereld die nooit zou vergaan
velden vol bloemen
teveel om te benoemen
prachtige luchten
vogels in talrijke vluchten
bomen die zuchten onder het groene blad
zorgeloos zitten op terrasje in de stad
de lente zien kriebelen om ons heen
pas geboren lammetjes
op jacht zijn nu de rammetjes
nijlgans met vier jongen
midden op het wandelpad
kruiste mijn weg een parende pad
de lente wordt voluit bezongen
koning winter wordt gedwongen
de stormen zijn voorbij
nu het zonnetje er nog bij
en iedereen jubelt blij
ruik de geuren
zie de kleuren
van de voorjaarsbloemen
tulpen en nog vele anderen zijn te benoemen
de mooie kleurenprachten
te zien bij klederdrachten
morgen gaan we de lente vieren
de vazen met voorjaarsbloemen versieren
in de schitterend groene wilgenboom
verschijnt een droom
van spelende kinderen
die in de zomer aan zijn  takken zullen slingeren
in alle kleuren van de regenboog
slingeren ze zich omhoog
zie hoe kleurrijk het leven kan zijn.

W.O.W is schrijfopdracht van Melody


Posted in Weblog by with 20 comments.

Zing – Zo – Anders

Maart roert zijn staart en hoe
blatend als een schaap
loeiend als een koe boeeeee…
even wachten dan kom ik roept april
en ik doe alles wat ik zelf graag wil
wachten jullie maar tot mei
ook dan is alles nog niet voorbij
mei breng de zegen van de regen
maar maakt ook blij
dan leggen immers de meeste vogels hun ei
ook tussendoor nog mooie dagen
wanneer ze komen kun je liever niet vragen.

Kijk voor meer Zing – Zo bij MELODY


Posted in Weblog by with 33 comments.

W. O. W. Genieten

De stilte in huis ontvluchtend loopt ze , nog niet goed wetend , oversteken en het wagen een grote ronde te lopen of toch maar niet. Het is nog windkracht 4 . Ze besluit het te wagen. Het is al enkele jaren geleden dat ze deze kant uit is gegaan. Het is er stil met alleen het water en de natuur,de bungalows staan verder weg. Geen auto’s niets , alleen een enkele fietser en trimmer. De hanige mannetjes van de zwanen, nijlganzen en eenden heffen hun kopjes en de snavels gaan omhoog, zo van wat moet je hier loop maar door. De vrouwtjes scharrelen wat rond of zitten verscholen in het riet.
Uit een van de bungalows komt een vrouw met een hond haar kant uit en wanneer ze naderbij komt herkent ze haar, word blij als ze ziet dat ook de vrouw haar herkent. Goh Ria ben jij dat wat fijn je weer te zien. Waar zijn de hondjes? Samen lopen ze verder en vertellen over wat er zich de laatste jaren allemaal heeft afgespeeld. Na een uurtje zit ze mijmerend met kop koffie te genieten van de herinneringen.


Posted in Weblog by with 18 comments.