Robothondjes

Terwijl een verfrissend windje haar wangen streelt sluit ze, trillend van vermoeidheid, achterover liggend in de ligstoel, haar ogen. Vanuit de openstaande tuindeur klinkt zacht radiomuziek.
Waarom moest ze zo nodig alles na elkaar afwerken zonder ook maar een moment rust te nemen.
Verdorie ze is geen jonkie meer. Een mens is zo oud als hij zich voelt, vergeet het maar dat dacht ze zelf ook, nu voelt ze zich honderd. Langzaam zoekt haar gespannen lichaam vergetelheid in de slaap.

I want too back free .De stofzuiger , plumeau en stofwisser scheren door de kamer. Haar twee kleine hondjes , getransformeerd tot robots, doen dansend al het werk waardoor hun vrouwtje zo vreselijk vermoeid raakte, zingend en dansend op de maat van de muziek, helemaal over, zelfs de ramen worden gelapt.
Hoe is het mogelijk terwijl ze altijd alleen maar willen eten ,spelen,slapen en beloningen in ontvangst willen nemen. Wacht maar ze zal zich wreken. Voortaan zullen ze elk lekker hapje moeten verdienen met karweitjes doen.

Boos maar uitgerust wordt ze wakker, kijkt rond en hoort het snurken van haar twee luie hondjes, kijkt op de klok en ziet dat ze twee uur hebben geslapen.
Met een glimlach staat ze op


Posted in Weblog by with 10 comments.