De beslissing

Mezelf nog langer voor de gek houden heeft geen zin. Maandenlang steeds weer opnieuw elke dag een stukje verder lopen. De vermoeidheid slaat toe en ook de evenwichtstoornis speelt steeds meer een belangrijke rol.
Autorijden en fietsen had ik al op moeten geven omdat mijn gebroken linkervingers, die de krachten wegnamen en me beletten het stuur stevig vast te houden

Als is er de rollator, wat lopen een stuk gemakkelijker maakt, met twee hondjes is dat geen doen. Vier keer per dag ’n kwartier lopen met de hondjes is beweging genoeg. Drie kwartier of een uur aan één stuk lopen red ik niet meer. Ook de hondjes kunnen geen afstanden meer lopen.

Als een berg zag ik er tegen op om te gaan denken aan een scootmobieltje doch nadat ik even op en neer naar het centrum liep , 3 kwartier lopen in totaal, en de rest van de dag kapot van vermoeidheid wist ik wat me te doen stond.

Nu staat er een scootmobiel, metalic-rood met 4 wielen, te blinken in de schuur en komt er straks iemand die me terzijde staat bij de proefritjes.
Het is geen snelle bertje harder dan 10 kilometer per uur haalt ie niet en dat hoef ook niet. Het is de bedoeling dat ik hem gebruik om zelf kleine vergeten boodschappen, shoppen, naar de huisarts, terrasje en dwalen langs de mooie plekjes in de natuur enz… zonder telkens afhankelijk te zijn van anderen, hoe bereidt men ook is te helpen.

De rollator gaat de schuur in tot de hondjes, die ik nog hoop te overleven, er niet meer zijn. Dan kan ik daar weer mee gaan lopen of wie weet nodig in huis.

Zo de eerste proefrit zit er op. Wat valt dat tegen. Ik dacht nog wel zomaar weg te kunnen racen. Mooi niet dus het zal wel even duren voordat ik het helemaal onder de knie heb. Het ding wiebelt alsof je in een kart zit zonder ruggesteun. Nu lijkt 10 km per uur veel harder dan ik dacht.

We hebben veel lol gehad met het hollen en stilstaan . Het ding wiebelt en hobbelt over elk oneffen stukje weg of pad. Hendeltje vasthouden , knopje omhoog ,knopje omlaag,  alles loslaten pats boem stil enz…Ik vergelijk het met de eerste oefeningen met mobiel telefoontje, alleen nu zit je op straat en heb je te maken met verkeer en spelende kinderen.

Na ’n kwartier hield ik het voor gezien. Eerst even alles op me in laten werken.
Morgenmiddag volgende proefrit.

Wie heeft er een ideetje voor een leuke naam voor het scootmobieltje?

.

 


Posted in Weblog by with 16 comments.