Kan niet waar zijn

Na een natte voormiddag en droge zachte middag gisteren , met aan het einde een prachtige zonsondergang , kreeg ik in de nacht de schrik van mijn leven.
De harde bui was net voorbij toen ik beneden een vreemd geluid hoorde. In mijn verbeelding morrelde er iemand aan de deur en ook de honden gromden zachtjes. Voorzichtig stapte ik het bed uit en keek uit het raam in de donkere nacht. In de verlichte tuin was niemand te zien maar door het schuine dak kan ik zo wie zo niet de achterdeur zien.
Sluipend de trap af met de grote zaklantaarn klaar in de hand om , ja om wat eigenlijk???
De hondjes sprongen blaffend langs me heen naar de deur. Ik trok het gordijn open, niks te zien. Dan maar de deur openen dan kunnen de hondjes ook nog snel een plasje doen.
Geen tijd, roef naar de tuintafel en ze gingen als razende te keer. De zaklantaarn aan en wat zie ik?
Daar zat een grote egel , waarschijnlijk op weg naar de waterbak van de hondjes.
Wat was ik blij niet 112 te hebben gebeld, zoals ik me altijd voorgenomen heb te doen bij onraad  in de  nacht. Voortaan maar oordoppen in doen voor ik in bed stap.

Vanmorgen  aan de kassa bij de Jumbo wil ik mijn knip uit de binnenzak halen om af te rekenen als een jonge man naast me dichter naar me toe schuift. Me omkerend vraag ik lachend: “Ruik ik zo lekker dat je zo dicht bij komt”? Zenuwachtig trek ik aan de rits van de jas die normaal altijd meteen open is. Nu echter komt de rits vast te zitten in de stof. Hulpeloos kijk ik de cassiérre aan, die op haar beurt de trommelende schuifelende en zuchtende man wijst naar de vrijstaande plaats bij de kassa er naast. Hij blijft staan. De rits is los en ik besluit niet te pinnen maar contant te betalen. De man gooit een munt op de balie en schuift achter me langs met wat weet ik niet. Na een bedankje naar de cassiérre , hobbel ik naar buiten om daar te worden opgewacht door bijna zestien-jarige kleinzoon.
We hadden maar uurtje school oma, een proefwerk. Vanuit mijn ooghoek zie ik de jongeman tegen een glasbak geleund staan.
Thuisgekomen laat kleinzoon de hondjes uit en maak ik voor ons beidjes een grote beker warme chocolademelk en smeer voor ieder een verse rozijnenbol.

 


Posted in Weblog by with 20 comments.