miep klepzeiker

Oeps daar zullen we het hebben. De deurbel ringt en de hondjes dansen en blaffen naar voren, bezoek is voor hen kaasie, hondekoekje hopen ze. Oh ik hoor en zie het al ik ben hier aan het goede adres.
De lange man die voor me staat draagt het costuum van het Bureau Toezicht.

“Mevrouw er is een klacht bij ons binnengekomen. UW HONDJE GRIJPT PUPPIES”. Verbijsterd staar ik hem aan. Janse het zwart witte hondje is een knuffel. Elke hond krijgt een kusje zowel de groten als de kleinen. Speedy, de mini Jack Russell gaat nooit naar honden of mensen. Ze is er bang voor. Wat ze wel doet is pups, die onstuimig om haar heen dartelen en klauwen, afsnauwen.Pups leren het meest van oudere honden is mij altijd voorgehouden en zo hebben ze zelf ook ook geleerd.

Wat gebeurde; Enkele weken geleden kwam er een mevrouw voorbij met een teckelpup. Het hondje sprong op speedy af, die nog aangelijnd was, het niet op prijs stelde en het hondje een snauw gaf.

Anderhalve week geleden op zondag , nog vroeg in de morgen de hondjes zijn beiden aangelijnd, komt er een echtpaar met kein teckeltje ons tegemoet, net in het stukje pad met aan de ene kant een overloop van het meer, een diep gat, en aan de andere kant dicht struikgewas. Het is DE MEVROUW, nu met haar man.Ik maak speedy los en zeg …rennen. Ze schiet hun voorbij en  de vrouw schreeuwt helemaal door het dolle” Je laat hem expres los “pakt de camera en maakt foto van mij en de hondjes. Ik zeg nog dat ik haar los laat voordat ze haar hondje afsnauwt. De man dreigt nog met schoppen en mopperend lopen ze verder.

Weer komt Toezicht, dezelfde aardige man . Mevrouw we hebben weer een klacht. Meteen haak ik er op in. Ja en van dezelfde mevrouw als de vorige keer. Daar mag hij geen antwoord op geven . Hij vraagt of ik het goed vind als hij met die mevrouw bij mij op bezoek komt voor nader overleg en ik zeg oké. Mag ik uw telefoonnummer dan bel ik u wanneer we komen. Mooi.

Mooi niet. Enkele dagen later komt Toezicht met een collega. DE MEVROUW heeft geen behoefte aan een uitleg. Ze eist dat speedy aangelijnd blijft. Ik vertel hem dat het hondje na 11 jaar lang vrij te hebben gelopen, vaak rennend achter een balletje aan, nu alleen nog 30 – 50 meter achter de bal aan rent en verder het liefst dicht bij mij aangelijnd loopt door enkele nare ervaringen. Dat ik haar bewust los liet zodat het kleine teckeltje niet afgesnauwd zou worden en ook niet van plan was speedy alles te ontnemen. Na nogmaals de waarschuwing dat ik een bekeuring zou krijgen bij een eventuele controle namen we hartelijk afscheid van elkaar.

Nu ben ik het zat kots en kotszat. Sta ik even met een kennis, met een grote hond, te praten. Speedy was zo bang dat ik haar los liet en ze een stukje verderop op een heuveltje ging zitten wachten. Plots zie ik MEVROUW met de teckel staan wachten. Wij kletsen gewoon verder. Ze kan links af slaan zonder dat ze hoeft te passeren . Nee hoor pas als de kennis haar weg vervolg is en uit het zicht pakt ze de camera maakt een foto van speedy en begint te schreeuwen; Jij houdt je niet aan de afspraak. Ik zeg haar mij niet te kunnen herinneren met haar een afspraak te hebben gemaakt.
Nee is haar antwoord, wel met Toezicht . Je zou de hond aangelijnd houden. Ik stuur de foto meteen weer naar ze toe.

Thuisgekomen pak ik de telefoon en bel de man die me zijn kaartje met naam heeft gegeven. Eerst moet ik het hele verhaal vertellen aan iemand anders van het bureau en daarna krijg ik de man zelf.
Ik vertel wat er is gebeurd en dat er een foto onderweg is naar het bureau. Rustig vertelt d eman dat foto’s niet geldig zijn de dienstdoende toezichthouder moet zelf zien dat de hond los loopt.
Wel een opluchting.
De vrouw zet nog steeds elke loslopende hond op de foto, maakt zich niet geliefd  en ik heb me voorgenomen telkens ik haar zie speedy expres los te laten. en te vragen of ze even wil lachen voor de foto.
Wat een miep klepzeiker.


Posted in Weblog by with 29 comments.