WE 300 – Musiceren

De Wormer Stars

Weergaloos mooi is het schouwspel wat zich voor haar ogen ontrolt.
Een lange stoet van kleine dieren op weg naar een oefening voor een komend tuinfeest. Piepend en miepend, knorrend, krakend, dansend, springend en allemaal op een voor elk dier aangepast fietsje. Vóórop fietst de grijze kater, muisjes vangen is voor later, hij is nu een dirigent. De stoet volgt hem eensgezind. Op oefening voor een feest is eenieder eensgezind ,elke deelnemer een vrind.

De muisjes volgen als eerste, trommels met stokjes  om de nek, sommige enkele minimuisjes op de rug, piepend en miepend snel als de wind op hun piepkleine fietsjes. Ze worden gevolgd door een groepje konijnen met een gitaar op de rug, een beetje mokkend om de gekke acrobatische capriolen van de springende en dansende muizen, die zelfs op de fiets van het zadel op het stuur springen.

Een haas met een banjo volgt met jonkies die een citer meezeulen in zijn kielzog. Ze zitten op maat gemaakte driewielers. De mollen volgen blindelings, hun harpen op de rug. Eksters en kraaien en zelfs vlaamse gaaien met een panfluit in hun bek. Heel gewoon helemaal te gek. Wat een avontur.

De hekkensluiters zijn de katten, geen katers, het zijn snoezepoezen, gekleed in mini-rokjes. Zij lopen mee, spelend op een doedelzak. De stokjes tussen hun voorpoten geklemd, trots en een beetje kakkerig neerkijkend op de klootjesdieren.

Het einde van de stoet nadert met een kleine limousine. Daarin zitten prachtig geklede zangers en zangeressen, roodborst, merel, lijster, nachtegaal……
De stoet stopt op het grasveld. Terwijl de tortels vanaf de dakrand toekijken en de spotvogel zich rot lacht neemt elke muzikant zijn plaats in het koor. De dirigent heft zijn stok omhoog en behalve het ruisen der bomen is het plots doodstil.

De eerste melodie laat zich horen.


Posted in Weblog by with 35 comments.