Herinnering aan WOII

Daarginder komt een tommie aan
een tommie uit de buurt
die elke dag geregeld komt
zolang de oorlog duurt
heel langzaam komt ie nader
en strooit zijn bommen neer
en roept dan laat ze blij zijn
morgenavond kom ik weer.

Waar het liedje vandaan komt of wie de zanger of zangeres is geweest weten we niet.

Elk jaar rond 4 mei herinner ik me dit liedje, waarmee mijn 3 jaar oudere zusje ons in slaap probeerde te zingen. In het stikkedonker van de slaapkamer lag ik in bed te rillen van angst als ik een vliegtuig in de lucht hoorde brommen.
Hoe klein we ook waren we hoorden veel . We hadden 2 onderduikers , enkele Engelse en enkele Poolse militairen in huis , sliepen pal boven de huiskamer en speelden graag luistervinkje.
Als ik de wieken van de molen stil stonden in de stand recht omhoog wist ik dat de onderduikers naar hun schuilplaats moesten, maar waar die schuilplaats was dat wist alleen mijn vader.
De laatste dag vertrokken de militairen, die bij mijn oom gelegerd lagen , na eerst drie keer om de grote boom heen gelopen waren ,naar het front in Overloon. Sommigen huilden toen ze langs ons huis kwamen en ook mijn vader liepen de tranen over de wangen terwijl hij mompelde , het zijn nog kinderen.
Daar aan het front in Overloon heeft het maar één persoon van degenen die bij ons en bij mijn oom  waren ingekwartierd de strijd overleefd, de jongste van het stel denk ik. Hij werd altijd Terry de baby genoemd.
Ook alle andere herinneringen die ik aan de oorlog heb komen elk jaar terug door de herdenkingen.

Van de bevrijding herinner ik mij de mensen die allemaal juichend de straat op liepen , hoorde huilen en mijn zus zei: “Daar wordt er eentje kaalgeschoren”. Daar snapte ik niks van en dat werd verder ook niet uitgelegd. Dat hoorde ik allemaal jaren later. Ook de namen van de ons bekende soldaten die gesneuveld waren hoorden we pas vele maanden later van Terry de baby.

 

 


Posted in Weblog by with 16 comments.