WE 300- Nadenken II

Nau tante Ria, Plato vertelde dat ie vroeger op een bovenwoning woonde. Hij was 10 jaar. Enne op een dag blerde hij zo om een hondje dat ie een klein keeshondje mocht. Maar as se naar school en werrek ware, begon dat hondje te piepen en te blafen. Nau, toen kwam de diere besgerming en toen moest ut hondje weg. Daar heeft ie veel verdriet van gehat.
Ik mag ook geen dier. Me moeder zegt. Allemaal vlooiebale… weg met die krenge, dan neem je maar een dier als je op je eige woond. Nau, maar dad duurd nog harstikke lang.

Vin u dad nau eerlijk?

Hier vraag je me wat Jordy. Elk kind wil graag een dier en gaat helemaal van slag om een puppie of kittenĀ  een jong konijntje of welk diertje dan ook. Voor het diertje moet ook gezorgd worden Jordy en kinderen hebben het zo druk met hun vriendjes en school en dan moet moeder het doen . Het hondje moet uitgelaten worden en als je moeder geen diertje in huis wil hebben is het ook beter dat je er niet meer om zeurt.

Jordy ik heb een idee, misschienĀ  mag het hondje bij Plato, oh nee kan niet, die heeft al Tommie. Bij Cornelis helemaal niet, die zit met z’n politieke besognes in de boeken en TuinierĀ  jaaaa….die heeft het komende half jaar toch weinig te doen .hij kan ,tijdens de schooluren op hem passen. Dit is best het overwegen waard, of toch niet.

Och Jordy nee mijn idee is geen goed idee. Als jou moeder geen diertje wil, (vlooienballen ?) , kun je beter niet meer vragen en wachten tot je groot bent anders gebeurt het zoals bij het hondje van Plato Het is erg verdrietig om een hondje weg te moeten doen, dat wil jij toch niet ?

Lieve groetjes van Tante Ria

 


Posted in Weblog by with 19 comments.