# IBZD – 2

20150626_193810

Na een warme dag, heerlijk relaxt doorgebracht met van alles en niks zoals bankzaken( bankhangen )
en in de tuin genietend van het uitzicht op het water de struiken en de bomen in het park, grenzende aan mijn achtertuin.
De twee hondjes liggend , het ene moment hijgend in de warme zon het andere in de schaduw, hadden niet de minste behoefte om te gaan wandelen of te rennen achter de bal aan.
Nu zijn we terug van een lange wandeling en de hele avond is voor mezelf, vandaag en morgen geen Nordic walking met een buurtvriendin.

Mijn dochter mailde bovenstaande foto, enkele dagen geleden, vanuit Noordwijk. Sinds hier afscheidingen zitten tussen de huizen kan ik de ondergaande zon niet meer zien van huis uit, daarvoor moet ik buiten de tuinpoort gaan en een stukje het pad aflopen. Helaas is de poort afgesloten en de schaaf krijg ik niet meer dichtgeschoven. Er komt een nieuw slot eind van de week.

Tijdens de zes jaren dat mijn dochter in Amerika woonde liep ik elke avond de tuin in om naar de ondergaande zon te kijken, met heimwee , want dáár dáár in het verre westen, die door de ondergaande zon dichterbij leek te komen waren mijn kind en mijn twee kleindochters.

Eén keer was ik 6 weken in South Carolina en 2 keer 6 weken bij hun in Texas.
Telkens ik de ondergaande zon zie kijk ik met gemengde gevoelen naar het zo wondermooie zicht en droom ik mijn dromen.

 


Posted in Weblog by with 12 comments.

Zwijmelen 139

Met Ewa , een lieve Poolse bevriende buurvrouw, op stap met de Nordic sticks, gisteren in de avond.
De zon scheen nog volop maar door de Noordwestenwind was het niet te warm om te lopen.
Uitrustend op een bankje , genietend van de natuur om ons heen en gesprekje over en weer, vroeg ik haar welk lied haar aanspreekt. Ze noemde Everybody Hurts en het volgende:

Zwijmelaars geniet van een fijn weekend.

Meer zwijmelen kijk bij MARJA

 


Posted in Weblog by with 24 comments.

Lummelen op woensdag

Gewekt door een stevige bui regen en hard tegen de ruiten bonkende wind begon mijn dag vandaag.
Na de drukke dag van gisteren, vloer uitzoeken voor de gang en huiskamer, welk karwei vorig jaar al zou worden uitgevoerd, en de drukkende warmte was het een verademing toen ik vanmorgen de deur naar buiten opende en een koele lucht binnenstroomde.

Met het adres op zak van S. met wie ik de 29e een afspraak heb  mee te gaan naar de, voor ons beide dierbare vriend W, ga ik de hondjes uitlaten. Mijn gedachten hingen al enkele dagen, nadat ik geen antwoord terugkreeg op mijn mails en telefoontjes, bij haar en ik ging me zorgen maken. Stel dat er iets is gebeurd daar. De mail die ik kreeg van de vriend, die ook al wat bezorgd overkwam deed me besluiten op onderzoek uit te gaan.

Wat een geluk dat ik de bui zag aankomen en terug ging ging naar huis, nadat de hondjes hun behoefte hadden gedaan. Weer thuis startte ik de laptop op en met een warme kop koffie meteen naar de mailbox. Wat een verrassing wacht me daar.Twee mails die me zeggen dat de afspraak doorgaat.Het brengt me in de zevende hemel.

Ik had al met de gedachte gespeeld een oproep op weblog te plaatsen VERMIST enz…enz… nu ik door het barre weer niet op onderzoek uit kon. Mijn dag kon niet meer stuk wat een fijne verrassing.
Meteen belde ik een vriendin in de buurt en vroeg of ze zin had Nordic Walking met mij op te bouwen, zodat ik misschien toch langzaam weer op gang kom.

Om 19.30 uur was het zover. Tussen twee buien door een half uurtje ,nog niet snel, gelopen. Het is goed gegaan en ik ben niet echt moe geworden.
Pas thuis belde een andere vriendin. Ik heb 2 flesjes Jillz, of hoe het heten mag. Vind je het leuk als ik om ca. 20.45 kom dan drinken we samen een flesje. Nooit geproefd ,dus ben benieuwd.

Dit was een mooie verrassende lummeldag.

 


Posted in Weblog by with 19 comments.

Zing – Zo – anders

28835444-hond-ontspannen-op-een-mooie-rode-hangmat-met-zonnebril

Verplicht luieren

Hier zit ik mijn dag te verdoen
met niets doen
de hitte laat me zitten
met een enorme kater
na het zoveelste bakje water
het dreunend geluid van de ventilator
dat lijkt op die van een generator
kan niet blaffen
alleen hijgen
beter maar zwijgen
en weer gaan maffen.


Posted in Weblog by with 22 comments.

Zwijmelen 138

Al vroeg op pad .Het is al bloedheet . In snel tempo lopen de vierdaagse trainers me voorbij. Ook een oudere heer en mevrouw rennen in hoog tempo. Ik schudt mijn hoofd en vindt het met dit weer vragen naar problemen.
Een wielrenner spurt schreeuwend dat ik opzij moet rakelings langs me heen, snel nog even mijn elleboog rakend, nota bene door het park.
Met een slakkengang wandel ik , meteen nadat de hondjes hun behoefte hebben gedaan naar huis en doe vandaag kalmpjes aan zodat ik zo min mogelijk last krijg van de smog en ga lekker genieten van de zwijmels.

Meer zwijmels bij MARJA

Fijne dag allemaal,
groetjes, Ria

 

 


Posted in Weblog by with 21 comments.

Onbewoond Eiland – #IBZO

Vliegend boven de jungle, waarvan ze alleen de boomtoppen ziet en hier en daar een rookpluimpje, vraagt ze zich af of…. ja wat eigenlijk? Ze weet het niet en als dan de grote witte vogel haar vlak boven de grond van zijn rug laat glijden en weg vliegt zit ze wezenloos en met een onbeschrijfelijk gevoel van verlatenheid op het verdorde steppengras.

Binnen handbereik ligt een plastic drone, gelijkend op die van haar kleinzoon, ook een seniorentelefoon, niet opgeladen, daarmee kan wel 1-1-2 worden gebeld, dan een vochtige handdoek, om haar bezwete voorhoofd mee te koelen . Oh en kijk nou, een A-4tje met l Love You  en beplakt met hartjes en hoe komt dat groot glas ijskoud water hier ???. Wat vreemd allemaal en wat is ze moe. Toch eerst maar even liggen voordat ze op onderzoek uitgaat.

Lieve vriend W,

We hebben al even geen contact meer gehad en het zal je misschien verbazen dat ik ,zonder wie dan ook in te lichten er vandoor ben gegaan. Nu heb ik spijt als haren op mijn hoofd, ben volgens mij totaal van mijn verstand beroofd. Hoe kwam ik er bij om zonder mijn hondjes de deur uit te gaan en met de eerste de beste vreemde vogel mee. Het is hier echt geen paradijs, zoals velen denken. Thuis was het binnen 27 graden en buiten 38, hier hetzelfde voel ik. Onbewoond eiland ? Het wemelt hier van de apen, de kokosnoten vliegen om je oren en telkens voel ik een tik van pootjes op mijn hand, die ik van de hitte niet eens wil bewegen om ze weg te tikken.
Zeg nu niet eigen schuld dikke bult, dat zeg ik zelf wel. Oei nu krijg ik zowaar een lik over mijn neus.

Tijd om de brief af te maken krijgt ze niet. Een kletteren van een fikse bui op het afdak boven het terras en een knal van onweer schudt haar wakker. Ze neemt een slok uit het glas water vóór haar neus, streelt haar hondjes, die niet gewend zijn dat ze zomaar in slaapt sukkelt terwijl het hun etenstijd is en glimlacht bij het zien van de drone, tekening,telefoon ,glas water en legt de vochtige handdoek op haar gezicht.Gelukkig was het allemaal gedroomd.

 


Posted in Weblog by with 25 comments.

Lummelen op woensdag

Afgepeigerd i.p.v. uitgelummeld. Het zweet komt m’n broekspijpen uit. Afgezien van de pedicure die mijn ovenverse voetjes behandelde in een vertrek gelijk aan een sauna komt de ene visite na de andere en ook diverse telefoontjes, hou je het uit met die hitte, veel drinken hè en wat eet je vandaag ??? Allemaal goed bedoeld maar wel vermoeiend met dit weer.
In de huiskamer was het 27 graden en onder het afdak van het terras 34 graden. Daar zit je dan met twee hondjes in een zo goed als donkere ruimte.
Tot overmaat van ramp kon ik nergens de ventilator vinden terwijl ik die toch pas nog gezien had en dacht hem zo uit de schuur te kunnen pakken, niets.
Beneden in de kasten tuinkasten tuinhuis, alles nagekeken, niets.
Naar boven op- en in alle kasten gekeken tot twee keer toe, achter en opzij en onder de nachtkastjes, niets.
Het was inmiddels al 20.00 uur. Naar buiten met de hondjes terwijl de buurvrouw net thuis komt en enthausiast door de hondjes wordt begroet. Ze kijkt me bezorgd aan en ik vertel van de ventilatie en de enige plek waar ik nog niet heb gekeken, op zolder, zal moeten uitstellen tot morgen iemand komt.
Ze neemt de riemen van de honden over en zegt; Ga jij maar binnen wat drinken dan laat ik de hondjes even uit en kom dan voor jou op zolder kijken.
Zo gezegt zo gedaan, niets.
Als je nu even de schuur open maakt kijk ik ook nog even rond. Met z’n tweeën ,voor mij de derde keer, niets.
Juist wil ik de deur sluiten als mijn kippige ogen recht vooruit kijken en jáááa daar zie ik het ding, liggend achter de grote glazen vazen. Over hittegolf gesproken .
Nu zit ik lekker dicht bij de ventilator ,heb de zon nog onder zien gaan en ga zo met een glaasje port buiten nog even genieten van de volle maan. Doodmoe maar voldaan.

 


Posted in Weblog by with 10 comments.