NIKS lummelen op woensdag

 

Meestal draait het lummelen op woensdag  uit op een ren je rot dag, maar gisteren niet. Die dag heb ik maar naar vandaag gedirigeerd.

De dag van gisteren was in één woord een SUPERdag. Een fijne warme gelukkige dag. Een dag die al een poos geleden was gepland doch door omstandigheden steeds weer uitgesteld.

Eindelijk ging een lang gekoesterde wens voor mij in vervulling.

Met Saskia, vroeg in de morgen, op weg naar Wormerveer voor een ontmoeting met Willem, Maria en Yvonne. De reis heen-en terug verliep prima, geen files, niet druk, geen buien.

Het werd een bijzondere ontmoeting waar ik altijd met veel plezier aan terug zal denken.

Met dank aan Willem, Maria en Saskia.

Van morgen t/m aankomende maandag ben ik afwezig. Als ik terug kom is mijn huiskamer weer als nieuw, ben ik hopelijk goed uitgerust om alles weer in te ruimen en daarna te genieten van het resultaat.:-)

 

 


Posted in Weblog by with 14 comments.

Zing – Zo – anders

wpid-2013-05-23-15.19.57.jpg gevelde boom
De Boom

De boom met takken  spelend, ritselend blad
flirtend met zon en wind
een palet van glinsterende kleuren groen
zomerseizoen
De storm met verwoestende kracht
greep hem in al zijn pracht
geselde met rake klappen
de pachtig geloverde takken
liet hem kreunen en kraken
tussen zijn bulderende kaken
met grof geweld werd de boom geveld.


Posted in Weblog by with 20 comments.

Zwijmelen 141

>

Even,  na alle drukte vandaag,  wegzwijmelen bij Piet Veerman.

Als extraatje La Dolce Vita die vind ik ook mooi.

 

 

Geniet van de zwijmels. Voor meer genieten bij MARJA

Alle meegenieters een héél fijn weekend,
Groetjes, Ria


Posted in Weblog by with 20 comments.

Bij Plato in bed

Héhe,’tjonge jonge dat was wat. Om 1.15 uur vannacht lag ik eindelijk bij Plato in bed.
We hebben heerlijk van elkaar genoten, tenminste ik neem aan dat Plato dat ook zo ondervonden heeft.Hoewel ik hem toch op een gegeven moment met zijn hand voor de mond hoorde gapen en zuchten.

Het kwam zo;
Bezorgd om de stilte op en rond zijn blog besloot ik woensdagmorgen Plato te bellen. Met een vrolijke stem nam hij op en eigenlijk was ik meteen gerustgesteld, alles met hem is goed. Hij was druk met muziek en een vriend maar beloofd in de middag terug te bellen. Nee hoor geen telefoontje.

De hele middag gewacht, er een geplande visite voor afgezegd, maar geen telefoontje.
De volgende morgen was er een mailtje met duizend en een verontschuldigingen, hij was moe geweest en in slaap gevallen. Och het had mij ook kunnen overkomen. Dus mailtje terug, vergeven.

Gisterenavond rond 21.30 mailtje of het goed was als hij even belde en of ik telefoonnummer wilde mailen. Het blaadje met mijn nummer was kwijt. Nummer door gemaild, weer geen telefoontje.
Ik besloot zelf maar te bellen en nu was het mijn schuld. Het laatste cijfertje verkeerd door gemaild. Bijgepraat en doorgepraat valt telefoon uit. Probeerde nog terug te bellen, hoorde tudelu tudelu en dat was het.

De angst sloeg me om het hart. Er zal toch niks met onze Plaat zijn gebeurd???
Snel op de mailbox en vragen. Gelukkig daar gaat weer de telefoon, opluchting alom.
Inmiddels was het al 1.15  Plato was al in bed gekropen. We lagen dicht bij elkaar nog lekker te kletsen.

😉 Ik neem vandaag een dagje vrij en ga nog fijn genieten van de voorlopig laatste mooie dag. 😉

Plato komt terug.

 


Posted in Weblog by with 32 comments.

Lummelen op woensdag

Het ziet er naar uit dat ik het lummelen voorlopig wel kan vergeten.
De hele voormiddag bezig geweest met uitzoeken ,weggooien en inpakken van weer een doos. De zaak, waar de vloer besteld is, belde op dat alles al klaar lag om geleverd of opgehaald te worden. Dat moet nog overlegd worden wanneer dat kan met mijn vrienden.

Vanmiddag zou ik visite krijgen .Dat heb ik afgezegd en wordt dus morgen omdat ik iemand belde die vanmiddag terug zou bellen, dat telefoontje vond ik belangrijker dan de visite die zou komen. Wachten, wachten wachten , helaas geen telefoontje. Jammer.

De vierdaagse kwam vandaag van alle kanten het centrum binnen Door de open ligging van onze wijk kwam het geluid van de dreunende marsmuziek ook van alle kanten binnen. Och ja het is maar één keer per jaar dus moet kunnen.

Er loopt een man mee, voor de 35e keer, van 92 jaar. Nu sjouwt hij 10 liter extra mee op zijn rug voor een actie om het kraanwater vrij te geven in de horeca en tijdens evenementen. Dat is tenslotte de eerste levensbehoefte van de mens. Het doel is 100.000 handtekeningen. Na iedere 10.000 handtekeningen gaat er een 1 kilo extra gewicht af. Je kunt de petitie tekenen op ;
www.overalkraanwatergraag.nl. Hier neem ik mijn petje voor af.

Bij het opruimen vond ik een dagboekje uit 1995 met 2 foto,s van een echo tijdens begin zwangerschap van mijn dochter. Ernaast een gedichtje;
Lief,flief klein popje
alsof k je nu al ken
jij weet nog niet wie ik ben
stil van ontroering
helemaal in vervoering
wat je ook wordt mijn liefje
’n jongetje of meisje
je wordt mijn hartendiefje
Je Oma.

Nog even de vogels en bloembakken buiten van water voorzien en dan ga ik ook nog even naar buiten Onder de overkapping is het nog lekker zitten.
Geniet van een fijne avond.

 


Posted in Weblog by with 15 comments.

Zing – Zo – anders

blog-500x332

Sociaal Media

Zoals de ouden zongen
piepen de jongen niet meer
ze weten alles véééél beter
je kunt bij ze in de leer
mee met sociaal verkeer
appen , zappen en chatten
met selfies op mobieltje zetten
rekenen met een aparaatje
een praatje over en weer
kan bijna niet meer
zonder het internetverkeer
zeg je er wat van hoor je
daar gááááááán we weer
en ploffen ze weer neer.


Posted in Weblog by with 16 comments.

Zwijmelen 140

>

Deze clip vind ik mooi om rustig  bij weg te zwijmelen . Ik vlieg op een wolkje mee.

Deze clip doet mij veel. Mijn kleinzoon zit naast me en wilde deze zo graag horen.

Alle zwijmelaars een fijn weekend,

Meer Zwijmelen kijk bij MARJA


Posted in Weblog by with 22 comments.

# IBZD 3

De overgang van kind naar tiener.
Zo voelde de laatste dag van de lagere school. Ineens telde je mee.Je mocht vragen stellen en die vragen werden serieus beantwoord.
De dag begon met de binnenkomst van de pastoor, die met de bijbel in de hand even een zalvende opmerking maakte om weer snel in zijn lange zwarte jurk te verdwijnen.

Na de laatste vragen en antwoorden werden , de zorgvuldig ingepakte cadeautjes voor de hoofdzuster, met een bedankje voor alle goede zorgen, lessen enz…behalve alle hoeken die je had gezien en strafregels die je had gemaakt, die werden stil gezwegen.
Ze zal vast wel elk jaar stralend de cadeautjes in ontvangst hebben genomen bij het afscheid van de laatste klas, maar ik had haar nooit zien stralen in alle zes jaren niet.
Mijn beurt om het laatste rapport in ontvangst te nemen met de woorden. Dag opstandje denk er om tel eerst tot tien zeg dan wat je te zeggen hebt dan laat je die losse handjes van je niet zo snel wapperen.

Klasgenootjes gingen naar de Huishoudschool, de MMS of zoals ik naar de Mulo. Sommigen bleven nog op de zevende en achtste klas en gingen daarna werken, thuis op de boerderij , als dienstbode of in een atelier. Vrolijk en blij ging ik naar huis, blij van de lagere school af te zijn.

Het eerste jaar hielden we nog regelmatig contact, dat vervaagde langzaam. Je kreeg andere vrienden en andere interesses .Er gingen nog twee meisjes naar de Mulo maar dat waren hartsvriendinnen en fietsten liever samen, 12 kilometer op en neer.
We hadden verschillende leraressen vriendelijk en aardig en daardoor ook deed je extra je best.

Op de terugweg kon ik meestal  mee fietsen met enkele jongens, die nog veel verder van huis waren, meefietsen. We stapten af bij mijn thuis en kregen ze steevast van mijn moeder een kop chocolademelk met een snee ontbijtkoek om verder te gaan.

De laatste dag van het eerste jaar kreeg ik van Martien, één van de twee jongens héél voorzichtig mijn eerste kus in de hoek van de vroegere lagere school. Het was ook meteen de laatste omdat hij overstapte naar het Gymnasium ,veel verder weg.
Het was een lieve nette jongen en nu ik terugdenk zie ik twee grijsgroene ogen voor me en vraag me af wat er van hem is geworden.

 

 


Posted in Weblog by with 25 comments.

Lummelen op woensdag

Wel eens gehoord van het nieuwe woord overgangsdag?
Vandaag was het dus een  overgangsdag. Het weer is een vrouw die vandaag in de overgang is gekomen.
Welke overgang wisten we gisteren nog niet .Toen was het een dag van ,het zou weinig regenen ,alleen wat miezel maar je werd er wel nat van.
Och wie weet zijn de weerprofeten ook toe aan vakantie . Als je de hele godganselijke dag met het haast onvoorspelbare weer bezig moet zijn dan kan het bijna niet anders dan dat je er van in de war raakt.

Wij hebben hier vandaag, nog meer dan gisteren, genoeg regen gezien voor de hele zomer. Toch hebben Buuf Ewa en ik vanmorgen kans gezien bijna ’n uur te lopen zonder nat te worden. Nadien is het niet langer dan enkele minuten droog geweest.

Gelummeld werd er niet vandaag. Over ca. twee weken wordt hier een nieuwe vloer gelegd en dus moeten huiskamer en gang dan leeg zijn. Nu hoef ik alleen maar te zorgen dat alle spullen netjes in dozen gepakt zijn , maar het is een heel buk -en reikwerk. Iedereen wil helpen ,toch doe ik het liever alleen. De volle dozen worden later naar boven gebracht op de logeerkamer en als alles klaar is weer naar beneden, dat wordt gedaan.

En nu , na een portje te hebben gedronken met buuf Gerda, die vandaag haar eerste vakantiedag had,
kan ik naar dromenland en lummel morgen en vrijdag wel als het te warm wordt.

Welterusten.


Posted in Weblog by with 13 comments.

Zing – Zo – anders

leuke-plaatjes-voertuigen-boten-791596749

Levensboot

mijn levensboot liep averij
dobberde moeizaam mee
vechtend om behoud
op de wijde levenszee

Na enkele zware jaren
is het nu gerepareerd
vrijdag tijdens de controle
werd ik van harte gefeliciteerd
door de oncoloog die zei
dit was de laatste controle bij mij
het is allemaal voorbij
van mij de stempel  KANKERVRIJ
in november nog de radiologe
en nadien, we zullen wel zien.

Een grote enveloppe van 60 x 45 siert mijn bureautje dat op de slaapkamer staat.
Regelmatig opende ik de enveloppe tijdens mijn ziekte De mailtjes en wensjes uitgeprint en ingeplakt door Reismeermin, die het bracht met een prachtige glazen vaas met bloemstuk, brachten me vaak tranen van ontroering, blijdschap en dankbaarheid om de steun van medebloggers.

Plato, die het op touw zette deed op dat moment levensreddend werk. Het kwam op het moment dat ik in een diepe put raakte en de kracht en vooral de wil niet meer had om door te gaan.

Nogmaals allemaal mijn innige dank voor jullie steun.

Liefs, Ria

 


Posted in Weblog by with 20 comments.