WE 300 – Evenaren

Allée hup doorgaan. Het jochie krimpt ineen bij het horen van zijn eigen stem, zijn ogen verharden en met een blik van yes I can do it kijkt hij omhoog, recht zijn rug en keer op keer zwiept zijn tengere lijfje van de vloer omhoog. Dit wordt opdrukken genoemd weet hij. Al een week traint hij zo elke ochtend, zonder dat zijn ouders er weet van hebben, zijn nog te jonge lijfje met maar één doel net zo sterk en groot worden als zijn Pa.

Vlug pakt hij het  energiedrankje uit zijn pukkel, gekocht van het zakcentje, verdiend met zelf zijn kamer opruimen, drinkt enkele flinke slokken ,schudt zijn dunne armpjes even los, knijpt zacht in zijn bovenarmen of er al iets van biceps is te voelen en snelt de trappen af naar beneden . Op de keukentafel staan een bord warme pap en een glas versgeperst sinaasappelsap.
Mogge groet ie stoer, tegen niemand , er is niemand. Hij kijkt uit het raam en ziet het figuurtje van zijn Mam moeizaam de mand met was zeulen.

Snel snijdt hij een stuk van de worst uit de koelkast, beseffend dat hij alleen van een bordje pap niet sterker zal worden, pakt de pukkel roept zijn Mam gedag , trekt, onder het lopen naar de schuur om de fiets te pakken, zijn jas aan en racet naar school. In de klas wil hij niet denken aan de opkomende pijn in zijn schouders en bovenarmen.

Als hij na enkele uren weer thuis komt, het is woensdag, staat de garagedeur open .Hij glipt naar binnen en ziet de trimapparaten  van zijn Pa, hemzelf niet. Hij probeert de gewichten en zegt hardop voor zichzelf. Ik wil worden zoals jij Pa.

Een arm legt zich om zijn schouder, hij hoort Pa zeggen; ” Dat ben je al jongen dezelfde wilskracht.”

Meer WE – Evenaren, kijk bij Plato

 

 


Posted in Weblog by with 22 comments.

Lummelen op woensdag

14444651

Een echte lummeldag
regen, regen, regen
vanmorgen lang geslapen
en nog niet uitgeslapen
mijn hele lijf doet zeer
met dit luierweer

Tijdens het loopje met de honden kom ik een van de vrouwen uit de buurt tegen. Ze is moe zo moe en heeft nog zoveel te doen. Dat zei ze weken geleden ook al . Ja ik ga straks een lijstje maken van wat ik allemaal nog moet doen. Glimlachend kijk ik haar aan en zeg dat ik dan wel een schrift vol kan schrijven. Giechelend loopt ze verder , dan een gil.
Vlak boven haar hoofd zit een grote kraai en op het moment dat ze omhoog kijkt flats…..midden op haar gezicht. Gelukkig heeft ze een bril op en is er niets in haar ogen terecht gekomen. De kraai ziet het niet die wacht tot mevrouw pinda’s rondstrooit, zoals altijd en hier inmiddels al teveel kraaien rondvliegen.
Zij is niet de enige, er zijn meerdere vrouwen die de kraaien voeren. Ik kan niet nalaten te zeggen .och de kraai wil je laten weten dat ze wacht op de traktatie. Ze heeft geluk dat ik papieren zakdoekjes bij me heb.
Weer thuis ga ik lekker onderuit op de bank . De regen klettert op het dak van het terras ,gelukkig zijn we droog thuis gekomen en de hondjes hebben hun mandje al opgezocht.
Langzaam begint er een fictief verhaal in mijn hoofd vorm te krijgen voor de WE 300 – Evenaren –
wat ik zo snel mogelijk ga schrijven voordat het weer uit mijn hoofd ontsnapt.

Mijn werkdag lummelen zit er op ,buiten is het weer droog maar aardedonker.

 


Posted in Weblog by with 13 comments.