Lummelen op woensdag

Vanmorgen werd ik gewekt door vogelenzang, de dag kon niet mooier beginnen.
Na een snel ontbijt er op uit, wandelend op mijn gemak langs het water.Daar was volop geschetter en gesnater, vrolijke gezichten van trimmers en andere looplustigen.

Bij een groep struiken en bomen hoor ik een liefelijk fluitje en mijn ogen blikken omhoog om te zoeken. Het vogeltje laat zich niet zien, wat ik wel zie is een hoge katjesboom .In het schijnsel van de zon lijkt het of er elk moment een bui parels naar beneden zal storten, een prachtig gezicht.

Het zwanenechtpaar heeft het nog steeds niet voor elkaar de jongen te verwijderen. Het lijkt hard maar het is zo. Als ze volwassen zijn moeten ze zelfstandig verder. Ik denk aan de vele ouders, die vaak, min of meer noodgedwongen, hun kinderen tot de 27 jaar in huis hebben. Lang niet iedere ouder is daar blij mee en de kinderen ook niet.Hup de deur uit als ze volwassen zijn, wel de deur open laten om de noodklok te kunnen horen.

Een groepje oudere nordic walkers loopt voorbij en het is een en al politiek wat de klok luidt. Oh,oh
ontevredenheid, onzekerheid . Eendracht maakt macht,  die eendracht is ver te zoeken . Een knipoog naar de een ,een lachje naar de ander, de stokken heb ik nog , wij kennen elkander.

Om 11.00 uur is de rust voorbij. Allerlei geluiden verstoren de stilte. De tuinmannen en vrouwen zijn begonnen. De geluiden van elecktrische en gewone snoeischaren, grasmaaiers, slijptollen , zelfs een zingende zaag. De hondjes lopen op en neer, van binnen op het warme kussen naar buiten op de mat in de zon.

Als ik in de middag om 2.00 uur weer ga wandelen heb ik het warme vest van de ochtend verwisseld voor een dunner vest. Dat valt tegen. De wind is aangewakkerd en een stuk frisser. Na een klein kwartiertje hou ik het voor gezien. Vanmorgen was het warmer, geen wind.

Vandaag zie ik niet de twee koolwitjes, ook niet de twee citroenvlinders en de kleine vos. Wel zat er een vliegend hert tegen de tuindeur. Nu al , in mijn herinnering zie je die pas in de zomer. Er spelen geen kinderen buiten, hoewel het woensdag is. Och er was herrie genoeg, dus was het vandaag geen gemis.

Na 5.00.uur was het koud , gelukkig was ik warm gekleed. Het rondje werd klein. Het is volop lente, alleen de wind wil nog niet echt meewerken. Ik ben blij dat het droog is en de nog niet te warme zon is welkom. Nu kijk ik nieuws en benieuwd wat het weer morgen gaat doen.


Posted in Weblog by with 20 comments.