Zwijmelen 119

Aanvalleeeeeeeeeeh. Oh jee de zwanen op oorlogspad. Daar kan ik niet van winnen.
Met de hondjes in mijn kielzog keer ik als de bliksem om als ik de grote witte zwaan
midden op het pad zie staan, de vleugels wijd opgezet, woedend blazend. Het vrouwtje
zit in het gras met 3 grijs-bruine grote jongen, groter dan ze zelf is. Het kan niet anders
er volgt een grote omweg. Gelukkig loop ik in de zon, vlak na de hagelbui en aan de lucht
te zien red ik het om weer droog thuis te komen.

Boven mijn hoofd vliegt een kraai met takjes in zijn bek
ik kijk hem na, hij vliegt recht naar
het oude nest van vorig jaar
die gaat hij vast herstellen.
en kijk ik om me heen zie ik de lentebloemen
krocussen in bonte kleuren
narcissen die de bermen fleuren
jonge groene blaadjes aan struiken en bomen
nee de winter mag nu niet meer komen.

De molshopen zijn niet te tellen
en ik kan je wel vertellen dat ik de mol zie
elke dag, soms met z’n tweeën
met holle uitgebluste ogen
graven zonder op te zien
regen en wind hond of kind
niets kan ze bekoren
ze zijn als blinde mol geboren.

Zwijmelaars allemaal een héél fijn weekend.

 


Posted in Weblog by with 25 comments.