WE 300 – Gedenken – Plato

In de nacht openden zich alle kamertjes in mijn hart. een golf van herinneringen stortte zich over me uit en namen mijn geest volledig in beslag. Zovele namen, woede ,onmacht,verdriet en pijn passeerden .Ik liet het over me heen komen ,verbaasd over wat zich allemaal in mijn hart heeft genesteld aan vergeten- en niet vergeten, soms ook nog onverwerkt verdriet. Alles passeerde de revue ,alle pijn kwam even terug, nog verdriet van vele jaren geleden. Voorzichtig plaatste ik alles weer terug in het kamertje met opschrift; niet bij blijven stilstaan.

Een blik werpend in het volgende kamertje; prettige en lieve herinneringen, doet de glinstering in mijn ogen veranderen in pretlichtjes. Dansend dartelen de vrienden, vriendinnen leuke uitjes, reizen, ontmoetingen ,mailtjes enz…voor mijn ogen. Duidelijk zie ik blinde Jaap zich over mijn zoontje buigen ,zijn gevoelige vingers heel teder en voorzichtig het gezichtje verkennen, één van de mooiste en dierbaarste momenten .De mailtjes en het bloemstuk op het meest moeilijke moment, juist toen ik de strijd wilde opgeven. Nooit zal ik het vergeten. Er passeren beelden van kleine knuistjes in mijn hand, gezichtjes vol vertrouwen tegen mijn hals gedrukt. Er passeert teveel om te benoemen.

Er vliegen enkele vogeltjes in het rond, een nachtegaaltje, eentje die ik tweety noemde ,’n duifje wier skeletje verzonken ligt in de overstort en waarop na de kattestaarten zich nu een tros roze ,weet niet hoe ze heten, bloemen bloeien. De jonge gierzwaluw in mijn hand met die prachtige zwarte oogjes ,nooit eerder zag ik er eentje van zo nabij.

Wat ik ook nog dagelijks in gedachten hou is het oude vertrouwde geld, doordat ik nog steeds omreken.
het dubbeltje op zijn kant
een kwartje voor m’n hartje
een gulden voor het winnen van de poul
een knaak voor het goede doel
helaas is het allemaal herinnering


Posted in Weblog by with 27 comments.

Zing – Z0 – anders 128 – Melody

Dwaallicht

imagesdwaallicht

Aan het einde van de tunnel
was het licht
het scheen recht in mijn gezicht
ontnam me het uitzicht
op de grazige weiden
die me verleidden
mij te vleien in het gras
het is zo donker
ik wilde dat het licht was.


Posted in Weblog by with 7 comments.