Angstdroom

Het is niet waar. Het kán niet waar zijn.Hoe kan dit nou.
Ze woelt van de ene zij op de andere .Het gerinkel van de
telefoon klinkt nog na in haar oren.

Mam , een huilende stem, ze is weg.
Hoezo weg, ze is daar toch niet alleen, met z’n vijven.
Ze is verdwenen mam ,je hoort nog wel.

Oh ja dat zal wel, maar daar wacht ze niet op. Ze pakt de
telefoon, boekt vlucht naar Londen, regelt oppas voor de
honden en pakt het hoognodigste in. Behalve de noodzakelijke
toiletartikelen ook een oude, veel te grote, grijze regenjas
met capuchon, eveneens oude al afgetrapte sloffen en verlaat
stil het huis.Pas morgen zal worden ontdekt, door de brief
op tafel, dat ze enkele daagjes weg is.

In Londen huurt ze een kluisje, trekt op het toilet haar
kleren uit en het meegenomen kloffie aan, pakt de
meegenomen opvouwbare wandelstok en sloft als een héél
oud ver voorovergebogen figuurtje ,grijze haren vanonder
de capuchon slordig over voorhoofd en langs haar gezicht
naar de sloppenwijk.

Ze schuifelt op afgetrapte sloffen door de nauwe gangetjes
kijkt niet op of om, maar luistert scherp en gluurt vantussen
haar oogharen naar alles wat beweegt ,speciaal naar schoenen.

De muziek schettert vanuit de ontelbare kleine en minder
bars over de straten en ze gluurt stiekem hier en daar naar
binnen in de hoop, ja waar hoopt ze eigenlijk op? Verwacht
ze nu werkelijk dat ze, een overslaande stem zal horen
roepen, hier ben ik kom maar?

Plots, totaal onverwacht, hoort ze een gil er klinkt een klap
als van een zweep en wordt er iemand in een ijzeren greep
naar buiten geduwd. Ze ziet twee paar schoenen en laarsjes
snel geeft ze een ruk aan een jasje. Het kind struikelt .
Ze laat zich voorzichtig zakken en valt zacht over haar heen,

Sttttttt…Rennende voetstappen en roepen. Doodstil blijft
ze liggen, ook het kind beweegt niet, dan loeien sirenes,
politie ,ambulance  ze worden op brancards gelegd en
wegevoerd.
Pas dáár vertelt ze dat de laarsjes die ze te klein had gekocht
en aan haar kleindochter gegeven ,met een unieke speciaal
aangebrachte  sluiting haar redding werd.

Ze wordt wakker ,beseft dat kleindochter  pas over twee weken
vertrekt en heeft , ondanks dat de droom goed afliep, er geen
goed gevoel over, doch daar zal ze over zwijgen.


Posted in Weblog by with 10 comments.