Kerstpiekeren II

Verscholen op een takje van een struikje in het riet, zit
het kleine waterhoentje. Rondhippen kan het niet
Gisteren  had ze het al opgemerkt dat er iets mis was met
het pootje, maar door de harde wind en regen er verder
geen aandacht aan geschonken. Ze heeft nooit een water-
hoentje op een tak zien zitten, wel in het water of tussen
het riet.

De zon schijnt en het lijkt lente. De grote grijs-bruine kat
sluipt langzaam nader, richting het meerkoetje. Ze rilt
en laat snel de hond los, die geen kat kwaad doet ,wel
wegjaagt. Het gevaar is even geweken en ze wandelt
richting huis.

Met een kop koffie in de hand staat ze voor het raam
te peinzen hoe prachtig de natuur toch is en wat zou ze
graag het wonder der schepping willen doorgronden.
Het is kerst, maar er komt geen enkele kerstgedachte
in haar op .

Ze heeft er niks mee, wordt al misselijk als ze denkt
aan de vele millioenen die vandaag de magen
binnengaan via gedode dieren, levend gefokt ,ook niet
altijd onder diervriendelijke omstandigheden.

Engelen hebben geen vleugels, nou ik weet het zo
net niet. De witte zwaan aan het meer slaat zijn grote
vleugels uit en ze ziet de kat rennen .Op dit moment
is ze de beschermengel van het hoentje.

Ze mijmert verder en vraagt zich af hoe het komt dat
het miljarden jaren moest duren voordat God als
mensenkind op de wereld kwam. De verlosser, voor
wie? Om het eeuwige leven te promoten voor de hoge
heren van het volk ?

Waarom zijn er in de wereld zovelen bevoorrecht en
zovelen niet ? Ze komt er niet uit, ze weet het niet.
Ze hoopt en vertrouwt ,dat er ooit een nieuwe ,vooral
vredige wereld komt waarin plaats voor iedereen, zonder
rangen en standen, een aards paradijs.


Posted in Weblog by with 14 comments.