Zwijmel maar verder

Ik zwijmel wel mee,
met Eart and Fire,
Doe maar en André
Where The Streets have no name .

Vaag klinkt de muziek vanaf het marktplein door.
Het plein is omgebouwd in Franse stijl. Je vindt er
Franse brocante ,tierlantijntjes, kant zó fijntjes ,
Chanson d ámour, Charles Enzavour .

Even zwijmel ik naar de Bretonse  kust , wandel over de rotsen
zoekend naar schelpen op het strand,
‘savonds mijn tere huidje verbrand,
kaasplateau en Franse hapjes, heerlijk genieten op de trapjes
van de Franse wijn ,daarna een dansje .
Pour vous madam, hij waagt een kansje

Zwijmel lekker door, ik geef André een pluim
Eart and Fire , I close my yce en neurie zacht
where the streets have no name ,ik zing het mee


Posted in Weblog by with 5 comments.

kunstschilder

Ze lag juist te doezelen als de telefoon rinkelt.
Traag komt ze overeind en steekt haar hand uit om ,de telefoon,
op het tafeltje naast haar op te pakken.
Hallo mam met mij, alles goed bij jullie ? Fijn hier ook.
Wat was je aan het doen mam, doe je nog wel leuke dingen ?
Zoals vroeger,wat tekenen of boetseren . Sinds kort zit ik op
schilderles en gelukkig heb ik de ezel,  stoeltje en tas ,die jij voor
mij bewaarde, nooit weggegevn. a.s. zondag komen we naar jullie.
So long doeiiiiiiiii.

Ze gaat weer liggen. Nog steeds doodmoe van de extreme hitte
gisteren ,vooraf gegaan door het onweer in de nacht.

Heej  wat een mooi plekje, zoiets zocht ze . Ze zet de ezel uit,
spant het doek, zet alles op het uitklapbare tafeltje en zet zich
neer op het stoeltje. Ze neemt de omgeving aandachtig in zich
op, idylisch en wat een serene rust, heerlijk om wat verfstreken
te plaatsen zonder echt te hoeven presteren.

Ze begint in de linkerbovenhoek met tomaatrode verf wat te
draaien en langzaam vormt zich een bloem gelijkend op een
klaproos. Ze wil juist de verf gaan mengen als een man gehurkt
en zwijgend naast haar gaat zitten. Hij kijkt haar aan en glimlacht.
Ze ziet zijn handen ,slanke vingers en denkt aan een pianospeler,
ze vraagt hem echter niets. Voorzichtig vraagt hij of ze misschien
wat meer kan spelen met de verf door wat wit en zachtgeel door
het rood te gebruiken . Ze haalt haar schouders op en laat hem
begaan. Hij speelt met penseel en verf alsof hij er voor gemaakt
is en ze gaat helemaal op in zijn uitleg.

Ze wordt alleen afgeleid door een herdere lichte schaduw die ze
vanuit haar ooghoeken waarneemt . De schaduw zonder vorm
buigt zich over het hoofd van haar metgezel en alhoewel ze
alleen de doorschijnende lichte vlek ziet voelt ze er warmte en
een niet te verklaren gevoel stroomt door haar heen.

Ze voelt een natte tong over haar gezicht ,vliegt overeind ,
probeert nog even de droom vast te houden ,maar man en
schaduw zijn verdwenen. Naast haar kwispelt de wakkere hond.

Ze voelt de drang om het schilderij met de bloem, die deels
lijkt op een klaproos vermengd met een lelie in een groene
omgeving met bodem van zacht mos ,na te maken.


Posted in Weblog by with 6 comments.

Zing – Zo – anders – deurdrammers

Wissewasje is een zeur
kan niet samen door één deur
met harlekijntje, altijd lol
gekke kunsten , soms té dol

harlekijntje hip hap hop
harlekijntje houdt niet op
vrolijk lachend roept ie blij
kom wissewasje ,kom erbij

wissewasje sikkeneurig
om niks snotteren  om niks treurig
pruimemondje blijft op slot
harlekijntje je vangt bot

harlekijntje veel geduld
wissewasje eigen schuld
harlekijntjes houten kop
schudt van het lachen
om die domme pop.


Posted in Weblog by with 8 comments.

Dagdroom

De eerste zwijmelaars zijn binnen
het feestje kan beginnen
ik ga er voor
lig op één oor
het andere luistert naar
het tokkelen van gitaren
pianoklanken
violensnaren

zwijmel weg en droom
zie een boom
een figuurtje op de grond
de natuur rondom verstomd
opgaand in het wonderlijke geluid
van de panfluit

lonkend ,vragend,
roepend,klagend
aanzwellend als een wervelwind
de panfluit samen met zijn vrind
gezeten op de grond verstomt.

Ik word wakker

 

 

 


Posted in Weblog by with 6 comments.

may be tomorrow

Al dagen speelde ik mens-erger-je-niet met mezelf.
Had ik 3 weken geleden het stuk terras buiten de
overkapping schoon van onkruid en mos, nog ingespoten
met azijn ,dezelfde avond hoosde het en de volgende dag
zag ik de sprietjes alweer komen.

May be tomorrow speelde door mijn hoofd, maar ik had de
moed niet opnieuw te beginnen. Eindelijk  gisteren,
telkens als de zon ging schuilen, pakte ik de stalen
bezem en schuurde tussen de voegen van de klinkers.

Het stuk is 30 vierkante meter, de laatste meters werden
gedaan door een bezoekende vriendin. Ze ging nog 9 liter
azijn voor me halen en vanmorgen om 7.00 uur had ik de
kleine gieter met lang spits tuitje al in de hand.
Nog vóór achten was ik klaar en nu kan de zon zijn werk
gaan doen en ik ga er lekker een luie dag van maken.


Posted in Weblog by with 11 comments.