Bijgelovig

Dinsdag de 13e om 13.00 was er weer de tweemaandelijkse
controle in het ziekenhuis. Alles werd in orde bevonden,
dus over twee maanden naar de volgende controle.
Het was er vrij rustig en ik dacht vanwege de vakanties.

De arts lachte al bij binnenkomst en begroette me met:”als u
bijgelovig was geweest had u wel afgebeld. Daarna vertelde
hij dat aan de onderzoekkamers in het gebouw waar hij, ná zijn
afstuderen begon, geen nummer 13 was gegeven ,daar wilde
niemand werken.

Voor mij was dat een verrassing , dat wist ik niet. Toen de
datum voor de controle was vastgelegd vond ik het niet echt
leuk maar verder er niet bij stil gestaan.

Later vertelde mijn dochter dat in Amerika in geen enkel
flatgebouw een 13e verdieping is. Ik ben er nog niet achter
hoe dat hier is. Nee zo bijgelovig ben ik niet alhoewel ik op
vrijdag de 13e niet onder een ladder door zal lopen en hoop
ik dat er op die dag geen zwarte kat vlak voor me oversteekt.
nou ja een beetje bijgelovig dus wel.

Dat laatste heb ik ooit meegemaakt. De huissleutels kon ik van
uit het raam buiten op het aanrechtblad zien liggen. Vergeten.
In de stromende regen ,met een haak geleend van de buren ,
via het bovenluikje binnen kunnen komen. Maar voor het zover
was, tjonge jonge ,dat raam heeft boven en onder een haak en
gelukkig belde de buurman mijn vriendin op . Zij is nogal lang
en kon de onderste haak, via de trap en dan het luikje, openen.

De buurman de trap en haak teruggegeven .
Wat een bevrijding.


Posted in Weblog by with 8 comments.