Zing – Z0 – anders

Bij het krieken van de dag
hoorde jij het ook?
tok, tok, tok,tok,
mijn laatste ei
ga nu op stok
het is voorbei
rust in het kippehok

scharrelei ,grasei, kippenei
niet van een legbatterij
een paasei 
geen plofei
geen plofkip in de wei
wil je toch een mega-ei
leg je er een in mei

Fijne paasdagen

 

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 8 comments.

Het Station

 

Langzaam ,opgezweept door de wehrmacht ,sjokten ze richting station ,waar de trein reeds klaarstond om de groep Joden
naar hun laatste bestemming te brengen.
Joachim keek om zich heen ,zakte een beetje door de knieën ,zich geen raad wetend ,hoe hij de plas moest ophouden.
Scherp lette hij op de bewaker ,die met geweer in de aanslag op twee passen afstand bij hem vandaan juist een grote magere
jongen een harde klap met de kolf van het geweer op zijn rug sloeg en schreeuwend en scheldend voor hem uitjoeg.

Joachim voelde de nood langs zijn benen lopen , schuifelde gebukt opzij en zette het op een lopen .
Halt ,halt ,hij hoorde het schot en hollende voeten, liet de plunjezak los en hoorde vloeken toen de bewaker erover struikelde.
Plots voelde hij een muur en wierp zich blindelings in een kuil, naast een raampje, bestaande uit vier kapotgeslagen ruitjes ,
Hij hoorde stemmen ,vlakbij aan de binnenzijde van de muur ,die zich langzaam verwijderden ,later schreeuwend naar wat hij
wist, de anderen van de groep.

Uw bloed kome over ons en over onze kinderen.
Zijn adem gierde door zijn keel en hij wist zeker dat er geen god kon zijn die dit wilde, een god zonder erbarmen.
Heden zult gij met me zijn in het paradijs.
Hij wilde niet naar het paradijs , misschien later ,oooooittttt, niet nu.
Doodstil ,bevend van de pijn in zijn knie ,bleef hij liggen luisteren.
Stond er iemand  doodstil te wachten tot hij dacht dat de kust veilig was?

Kijkend door een spleetje van zijn ogen zag hij geen neuzen van laarzen , maar…. here god ,
op korte afstand de voetjes van een een kind, een houten geweer lag naast het joch.
Zonder te bewegen stond hij daar , dan ineens een ommekeer ,het geweer achterlatend rende hij weg.
Te laat ging het door hem heen, nu komen ze me doodschieten en vluchten kan niet het is nog te licht.

Een lichte koorts beving hem en waarschijnlijk door vermoeidheid overmand raakte hij in een sluimertoestand.
Plots zachte lichte voetstappen en iemand hield een nap met vloeistof voor zijn mond .
Water , eindelijk water. Een zachte stem fluisterde dat hij mee moest komen ,dat alles veilig was.
Hij was gered en in een schuur in het warme hooi kon hij slapen en werd hem brood met warme soep gebracht.

Hij was één van de 24.000 overlevenden van de millioenenmoorden op Joden en zigeuners.

De foto bij Anja den Tieter van het Station hebben mij tot dit verhaal geïnspireerd.

 

 

 


Posted in Weblog by with 14 comments.

Invalshoekje 44 Crisis – Sneeuwbal

Jij bent dus ook aan het lijnen , waarvoor eigenlijk ?
Iets anders hoor je niet meer. Jullie willen er allemaal uitzien als lady huppeldepup .
Niet dat het erg is hoor ,het komt me eigenlijk wel goed uit ,alhoewel het hele  slankheidsgedoe
een groot sneeuwbaleffect heeft.
Iedereen met een maatje meer  ,alsook de nog superslanke jongeren gaan er in mee.

De afvalgoeroes doen goede zaken en de levensmiddelenbranches past zich helemaal aan.

Volg de politiek dan hoef je niets te doen.
Je kunt op de stoel blijven zitten.
Ze helpen graag een handje.
Vanwege de crisis moet er flink worden bezuinigd, dus  slank je  vanzelf af.

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 9 comments.

ZING – ZO – anders

Soms is de dag dicht bij de avond
héél even bij de nacht
verlang  naar de sterrenpracht
en veel veel zonnekracht

morgen zal het beter gaan
door moeheid overmand
neemt de slaap de overhand
brengt me naar dromenland

 

 

 

 

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 8 comments.

OP DE FEESTBOOT VAN REISMEERMIN

Ha Jordy, mmmmmmmm een dikke zoen op mijn wang .Snel hou ik hem even dicht tegen me aan.
Vind je het een leuk feest Jordy ?

Nu wel tante Ria ,gelukkig sag ik jou flaggetje, helemaal te gek. Dacht wel dat het fan jou was,
fogeltjes ,flindertjes, sonnetje en klavertje 4.

Langzaam slenteren we ,zonder op te vallen naar de reling , waar Jordy al een plaatsje heeft bewaard,
in het hoekje ,achter de dikke zwart met wit -gestreepte pijp met erop een deksel.
Jordy heeft aan alles gedacht. Er staat een klapstoeltje klaar met warempel een kussentje erop.
Zelf gaat hij op de pijp zitten. We zitten lekker totaal uit de wind in het zonnetje.

Het is zo druk rondom Reismeermin dat we besluiten om straks maar te gaan feliciteren .
De grote bos , van alle markten thuis, bloemen heeft ze vast al wel ontvangen.
Intussen heb ik wel gevoeld dat er één iemand is wiens ogen ons volgden en alvorens te gaan zitten kijk ik schuin
naar achteren, vanwaar we naar hier gewandeld zijn, zo’n 15 meter vanaf de voorsteven.
Ja hoor dat had ik kunnen weten. Plato …..met één oog naar ons gericht en één oog zoekend naar wie ? 
Snel laat hij even zijn hand wapperen als om te laten weten dat hij ons in het vizier heeft en aan de brede lach te zien
voelt hij de zorg om Jordy van zich alvallen.

Snel graai ik in mijn tas en stop Jordy , onopvallend een plastic zakje in de hand.
Blij verrast pakt het joch het zwarte aparaatje uit .
Jordy dit schuif je om het stuur van je racefietsje en jongen het geluid zal iedereen doen denken dat er een crossfietser door de
straat scheurt  met wel 100 km per uur .
Zijn ogen glinsteren verdacht , dan verdwijnt het pakje snel onder zijn jekje, hetzelfde jekje waar hij ineens 2 flesjes, met
een kurkdopje erop ,tevoorschijn tovert .

Tante Ria, mijn centjes  op aan fergeet-me-nietjes ,voor Rijsende min, hep toen appels  gejat fan de prachtige appelboom  bij
ikan mas, se geplet , mijn fingers sijn nog blauw.
is verrassing voor jou.

Samen genieten we van de appelsap van gejatte appels. Ze vertelt niet aan Jordy dat ze die zelf als kind ook wel jatte.

Kom Jordy wij gaan samen zingen voor Reismeermin .Zij leve lang , zij leve hoog en zij leve droog.
Hiep, hiep, hoera . Vergeet je klapzoen niet aan Min te geven Jordy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 16 comments.

ZING -ZO – Anders

Wandelen in het zonnetje
zonder ijzige wind
even  een lentekind
door de zachte wind bemind
genietend van deez lentegroet
het voorjaar tegemoet.

Wat een onverwacht geluk 
bracht deze lentedag 
een blijde lach
om wat ik zag
straks overgaand in dromen
over de lente die gaat komen.

 
 

 

 

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 22 comments.

Invalshoekje 43 Lustrum – Oogst

Hè wat vervelend. Woedend gooit ze de rok met diepe zijsplit en strak bovenlijfje van zich af.
We hebben hier zo hard voor geoefend en nu , door dat stomme ,nooit ophoudende ijzige weer ,
gaat het Lustrum niet door.

Hou maar op met dat gejank ,het is nu eenmaal zo en jou geknetter maakt het niet anders.
Je oogst geen publiek ,ze bevriezen buiten in de kou .
Handenwringend van teleurstelling  staart hij naar buiten ,ze waren bij toeval uitgeloot om mee te doen ,
met hun soepele salsa-dans.Dit was een kans om de oogst binnen te halen en nu???

In Japan krijgen ze de doodstraf als ze het weer zo slecht voorspellen. Hier lopen ze al een week te roepen:
LENTE IN ZICHT , markten werden vorige zondag overspoeld door koopjesjagers op tuinplanten en de tuinmeubels
al klaargezet.

Nu krijgen we weer extreme kou, dan wat sneeuw, daarna een week lang regen en ja hoor dan weer een dipje.
IK DIP NU AL .

Kom we maken er een gezellig weekend van. Hij sluit de gordijnen ,doet de verwarming uit ,steekt de open haard aan
en opent de fles champagne, in huis gehaald om na de oogst te hebben binnengehaald thuis ná te vieren.
Proost schat nog even geduld ,uitstel is geen afstel.

 


Posted in Weblog by with 10 comments.

WE300 – Stamelen

Mam mag Josje ook even binnenkomen? Ze komen door de achterdeur zo de keuken ingelopen , waar ik op dat moment bezig was met een koude schotel van rode kool.Me omkerend zie ik ze staan, mijn kleine meid, met lachende ogen ,een jochie stevig bij de hand houdend.

Mam dit is Josje en hij wil graag kennismaken, wij gaan  later samen  trouwen . Zó……..dag Josje en steek mijn hand naar hem uit .Een hoofdje zakt zonder één woord naar beneden .Je kunt toch wel praten vraag ik ?  jajaja me-me-mevrouw hakkelt  een diep-verlegen stemmetje.

Mijn 6-jarige dochter helpt hem .Mam Josje stottert en hij wordt geplaagd door de anderen. Nu hij op mij is doen ze het vast niet meer. Vooral Lars niet hakkelt Josje verder ,want Lars is ook op Nancy en nu durft hij het vast nooit meer nu ze beloofd heeft met mij te trouwen en vol vertrouwen drukt hij haar handje in de zijne.

Het gezichtje van mijn dochter staat inmiddels minder vrolijk. nadenkend lijkt het en ze laat voorzichtig de hand los van haar a.s. echtgenoot. Wat zei je nou Josje? Lars is op mij ? Dat wist ik helemaal niet . Waarom heb je dat niet meteen gezegd ? Haar blik wordt een beetje moedeloos, doch een lief klein slim glimlachje verschijnt om haar mond. Dus Josje je hebt mij uitgekozen om van de plagerijen af te zijn.

Samen zitten ze aan tafel (te genieten???) van de salade. Josje hakkelt wat onverstaanbaars en bij mijn dochter verschijnt een twinkeling in de ogen. Luister Josje hoor ik haar stem vanuit de woonkamer. Ik wist echt niet dat Lars op mij was ,maar ik ben het was het al  eerder op hem.Josje kom wij gaan naar school en als ik met Lars ga zal hij jou nooit meer pesten en anderen ook niet.

Daag mam, da-aa-aag mevrouw.

 

 

 

 

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 31 comments.

Zing – Zo – anders

Het mag.

pluk de dag

begroet de morgen

zonder zorgen

met een lach.

Het mag.

In de nacht soms stil verdriet

slapen lukt je niet

angst om je heen

je voelt je zo alleen

huil even lekker uit

de morgen ontluikt

Het mag

 


Posted in Weblog by with 11 comments.

WE300 – Jagen

Vort ,vort .Slaande met de stok op de kont van het stokoude beestje ,dat nog steeds zwaarbeladen voortsjokt, probeert hij zo snel mogelijk vooruit te komen. Zijn kostje hangt af van wat de inhoud van de zware zadeltassen opbrengt . Zand stuift om hem heen doordat de kortste weg naar het kleine huisje waarin hij woont met vrouw , juist door de ongeplaveide kronkelige en op-en aflopende straten voert.

Vort ,vort . Het oude beestje blijft stokstijf staan en laat zich gelaten met de stok slaan. Het laatste stuk  omhooglopende  gedeelte doet hem de das om. Zijn leven , evenals dat van de bereider , bestaat uit gedreven voortgang. Lopen zo snel je kunt ,laden en lossen.Alleen de nachten om te rusten, althans voor het oude ezeltje.

De man gaat berustend in de berm zitten tot er hulp opdaagt, inmiddels dwalen zijn gedachten naar een verleden waarin hij in een wonderland woonde ,waar de mensen door het leven draafden van de morgen tot de avond . Hij had het zonde gevonden van de korte tijd van leven en was  ook helemaal niet gewend aan werken, dus ging hij gedesillusioneerd terug naar huis, maar niet nadat hij flink wat poen achter de hand had ,ook zonder werken.

Helaas voor hem kwam boontje om zijn loontje . Moeder had flink de bloemetjes buiten gezet , de moeder van zijn kind was er vandoor gegaan ,afgekocht door zijn ma en zoals ze in dat wonderland altijd voortgedreven werden hadden ze hier de centen er ook doorgedraaid.

Hij wordt plots wakker ,opgeschrikt door het klagende gebalk van de oude ezel. Blij dat hij dit alles droomde, alhoewel hij vele verhalen kan vertellen van anderen die wel rijk geworden zijn in dat wonderland door dubieuze praktijken. Hij springt op ,geeft het beestje de haverzak en vult wat water uit een lederen zadeltas in een bak en daarna gaat het weer.

Vort…vort…

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 18 comments.