WE 300 — Scheiden

Zorgvuldig legt ze het kleine zelfgebreide slofje terug in het vakje van
de grote langwerpige doos, verdeeld in vakjes .
Ze legt het naast het vakje met daarin het eerste tandje.
Terwijl ze haar ogen over alle vakjes gaan gaat er een leven aan
haar voorbij.

Ze pakt het lederen stoere enkelhoge veterschoentje en ruikt nog
vaag de geur van schoenpoets, bruin van kleur.
Ze hoort in gedachten de stem van haar vriendin: Joh wat heb jij
een mooie schoenen.
Een stralend tandeloos lachje is de beloning.de 2

De eerste zelf geplakte en gekraste tekening op de kleuterschool ligt
samen met een bosje gedroogde witte stervormige bloempjes ,
uit een voortuintje geplukt voor mamma.

Uit de langwerpige houten doos haalt ze het eerste schriftje uit de
eerste klas.
Ze ziet als het ware zijn tongetje uit de mond piepen van inspanning.
Steevast wordt de 2 een s en andersom.
De eerste moederdag -tekening met ;Liefe mamma ik hou het
meest van jou het meest fan de heeeele wereld.

Verder dwalen haar gedachten.
Mamma ik ben verliefd op Melissa en mag gerust aan haar tietjes
voelen en heb ze ook al mogen zien.
Oei dit is niet goed , pas 12 jaar toch even over praten.

16 jaar. middernacht .Een briefje glijdt onder de deur van mijn
slaapkamer en ik hoor de trap naar boven kraken.
Ze denken nog dat je slapen kunt als ze op een tweedehandse
brommert weg zijn.
Op het briefje staat ; Mamma Lilian en ik houden héél veel van jou.
Vlug de trap op , Lilian het bed uit je komt bij mij slapen en
morgenvroeg meteen naar huis , bel je moeder maar eerst even.

Loslaten, langzaam de touwtjes laten vieren.
In zijn vriendenkring staat ze bekend als een strenge moeder, maar
waarmee je wel kunt praten.

Langzaam legt ze ook de laatste papieren zorgvuldig terug, o.a een
ongeldig gemaakt paspoort .

Loslaten in Vrede


Posted in Weblog by with 26 comments.