uittreding 2

Driemaal in mijn leven kreeg ik een bijna-dood-ervaring.
Eenmaal kreeg ik een , volgens de arts althans, een verlaten van
mijn lichaam

Op een avond , mijn jongste zoon kwam  thuis.
Ik hoorde het geluid stoppen van zijn brommert, de sleutel
in het slot van de schuur omdraaien en de voordeur openen en sluiten
Zijn voetstappen die de trap opkwamen bezorgde mij een zucht
van opluchting en ik wilde hem welterusten toeroepen doch er
kwam geen geluid over mijn lippen.

Ineens gleed ik weg in een nauwe tunnel en ik had het gevoel te
zullen stikken.
Ik kwam terecht in een tweeledig landschap ,links gewoon aarde
met  bomen  struiken  en zand ,gewoon zonlicht zoals ik ben gewend.
Rechts was alles wit , het leek een sneeuwlandschap , maar niet
koud, dezelfde warmte als aan de linkerzijde.
Ik stond op een zandpad , en keek omhoog boven het sneeuw-
landschap en recht in een prachtig wit licht je kon er gewoon ín
kijken zonder dat het pijn deed aan je ogen.
Het fascineerde me enorm en ik kon er niet van loskomen , kan het
ook niet goed omschrijven.
Om me heen hoorde ik zachte stemmen ,zelfs de stem van mijn
overleden zoon, doch zag niemand.
Opeens vroeg een stem: Welke kant kies je rechts of links.
Ik twijfelde misschien 2 seconden, maar onverbiddelijk  zei de stem:
Ga terug ,het is nog niet je tijd.

Zonder de kans te krijgen iets terug te zeggen gleed ik terug in iets
wat me het gevoel gaf te stikken.
Het witte licht ging langzaam terug en ik weet nog dat ik dat licht
terug wilde  en het vreselijk benauwd kreeg.
Plots kwam ik met een harde klap in mijn lichaam terug ,zo hard
dat mijn lichaam schokte en mijn ademhaling hortend en stotend.
Ik hoop dit nóóit meer mee te maken.
Alleen het wondermooie licht.


Posted in Weblog by with 14 comments.

Zing- Zo- anders

Laat de boeren maar dorsen
lig hier heel tevree
in mijn luie stoel
laat even de boel de boel
men kan met zo weinig
maar wil vaak zo veel
hou mijn hoofd koel

 

 


Posted in Weblog by with 10 comments.

Invalshoek 34 –kiezer – zwevend

Kwaak, kwaak ,kwaak,
Ze blazen belletjes met een rietje,
een knuffel van een kind
maken kennis met de boer
met de  ouwehoer,
de rooie rakkers ,
wat een stakkers.

ze hebben ons maar éénmaal nodig
daarna ben je overbodig
te mondig en te duur
betaal maar je eigen huur
van je opgespaarde pensioen
kun je dat wel doen.

Even een slokje om de vieze smaak van politiek weg te spoelen,
om daarna over de hoofden van de politici heen te zweven.
Wekenlang wordt het stemvee en plublic getrakteerd op smeuïge
ordinaire haarkloverij, (normaal zien ze néér op mensen die op die
wijze communiceren.

In alle debatten is niet éénmaal iemand opgestaan die beloofde de
VOEDSELBANKEN te laten verdwijnen ,die een schande zijn in het
op twee na rijkste land ter wereld en te zorgen dat iedereen genoeg
te eten krijgt.
De schatkist moet gevuld blijven zegt Rutte.
Dan gaat hij er maar opzitten met een bedelnap in de hand.

Kwaak, kwaak, kwaak, ik weet het niet en blijf zwevende in het riet.

 
 

 


Posted in Weblog by with 7 comments.

Leven en dood

Vanmorgen kwam het er dan van.
Na gisteren afscheid te hebben genomen van Jan ,die zich vandaag
heeft laten euthaniseren, zitten mijn loopmaatje Lidy en ik op het
bankje aan de rand  van het bos.
Het is nog héél stil behalve het geklop vlakbij ons. Een specht maar
we zien hem niet. Er valt een stukje hout en dan beweegt er iets en
ja hoor .Op 5 meter van ons af in de boom zie ik een rood petje ,
prachtig gekleurde vleugels en aande onderzijde achter nog een rode
vlek. Hij is het, de bonte specht.

We blijven zwijgend zitten ,mijn gedachten zijn bij Jan .Plots een
geritsel verder weg. Langzaam komt het nader, zien doen we niets.
Er overvalt me een beetje een griezelig gevoel , de jaren gaan terug
naar de dag dat ik samen met mijn broer en vriend aan de wandel
was, nieuwsgierig geworden nadat onze oom vertelde op jacht een
wild zwijn te hebben gezien .Waar er één is zijn er meer ,het kan
gevaarlijk zijn.

De voeten schrap gezet ,startklaar om te vluchten, wanneer plots
de takken van het struikgewas wijken en er een prachtige kop van
een hert tevoorschijn komt. Opgelucht ontsnapt me de adem en
ik hoor de zucht van opluchting van Lidy.
Even blijft hij doodstil met grote ogen staan om dan weer te
verdwijnen

We wandelen naar de groene keet ,die nu op slot is ,maar van waar-
uit we s’avonds in de schemering ook al eens reeën hebben gade
geslagen  en jonge wilde konijntjes.
De struiken en bomen tonen al de bonte kleuren van de herfst ,het is
zo mooi en mijn hart doet zeer als ik aan Jan denk die die pracht
nooit meer zal mogen aanschouwen.

Omhoog ziend zien we een stuk blauwe lucht waar de helft van de
maan nog wacht. Aan de nadere kant ,naar het zuid-oosten tekent
zich een landkaart af gelijkend op nederland ,gevuld met kleine
witte wolkjes.
Alsof ik de stem van mijn moeder hoor ; schaapjes in de lucht of
dansend over de weiden brengen mooi weer.
Het werd vandaag een mooie zonnige dag.
Een dag met goud en een rouwrandje.
Nooit meer zwaaien als ik langs de flat van Jan kom en nooit meer
even met de lift naar boven , hij wenkt niet meer voor een praatje.

Je was al zo moe Jan ,rust nu maar uit .

 


Posted in Weblog by with 12 comments.

Aanvullen 20

Rozen verwelken, scheepjes vergaan,
maar onze liefde blijft altijd bestaan.

Dooooooooooooooorgaan,
wij zullen doooooooorgaan.

 


Posted in Weblog by with 10 comments.

A H H D – nou én

Mam mag ik met de ouder geworden mevrouw mee de
hondjes uitlaten?

Hij mag .
Twee weken woont hij nu met zijn mam en haar vriend
twee deuren verder.
Een druk ,druk ventje van 6 jaar.
Heel beleefd , behalve als hij boos is , en is niet dom.

Onderweg vraagt hij honderduit.
Mevrouw bent u al teruggeknakt ?
Teruggeknakt ? Leg het eens uit ,wat bedoel je?
 mam zegt dat u door uw rug bent gegaan en dan kan
het worden teruggeknakt.
Als u nu even op de grond gaat liggen kan ik het wel even doen hoor.
Maar als u zich klein maakt ,kijk zo …..door de knieën buigen
dan zet ik even mijn voet in uw rug en dan zakt het niet verder.

Ik moet me inhouden om niet te lachen, enig is dit.
Nee hoor Glenn, dat is zijn naam, ik heb zoëven nog een pilletje
ingenomen, vlak vóór we weggingen.
Hij accepteert het gelukkig en ratelt weer verder.

Mevrouw weet u wat ik heb, ik heb AHHD en mijn mam ook.
Oh ja ?
Horen jullie haar wel eens roepen dat ik moet ophouden met de
hamer op het ijzeren hek te slaan ?

Ja dat hoor ik haar wel roepen hoor.
Zie je wel dat is het AHHD van mij.
Mam is de hele dag druk met verven, behangen schoonmaken,
daarom heeft ze ook AHHD.,wij hebben het altijd druk,druk,druk.

Dit was een leuke les met het onderwerp AHHD.

 

 


Posted in Weblog by with 6 comments.

Zing-Zo-Anders

zondagmorgen

nieuwe week vangt aan

oude opgeborgen

vannacht stil weggegaan

met klimmen van de maan

zeven nieuwe dagen

met vele nieuwe vragen

vraag alleen maar zonneschijn

wat zal dat heerlijk zijn

 

 


Posted in Weblog by with 14 comments.

Vreugde en Verdriet

Vreugde ,

De deur van het huis is versierd van beneden tot boven met allemaal
rose en witte ballonnen.
Witte en rose rozetten sieren de coniferen aan weerszijden van
het looppad en aan de voordeur hangt een bord met de tekst
“Hulde aan het Bruidspaar”.

Ad en André ,al enige jaren wonen ze een straat verder .
Vriendelijke mannen ,waarvan je de ene altijd hoort lachen
wanneer je voorbij komt.
Nu gaan ze hun relatie verstevigen door in het huwlijksbootje
te stappen.

Een huifkar ,getrokken door twee paarden, maakt zijn opwachting
en al gauw komt het stralende a.s. bruidspaar naar buiten.
Ze klimmem elk aan een zijde op de bok en zetten zich neer achter
de menner , geflankeerd door de getuigen, trots als een pauw in het
knoopsgat van hun colbert een wit met rose corsage.
naaste familie verder achter in de huifkar.
Hup daar komen de paardjes in beweging en rijden ze stapvoets,
wuivend naar links en wuivend naar rechts door de straat op weg
naar het stadhuis.
Héél véél geluk gewenst Ad en André.

Verdriet,

Nog geen hondert meter van het huis van het a.s. bruidspaar
vandaan woont een ander echtpaar, man en vrouw, Peter en Ellen
Acht jaren geleden gaven ze elkaar het jawoord met veel pracht
en praal ,op huwlijksreis met véél confetti uitgezwaaid.
Juist vandaag gaan ze in diepe stilte scheiden en ieder voor zich
proberen een nieuw leven , zonder elkaar op te bouwen.
In stilte wens ik hen veel sterkte en ooit weer een nieuw geluk.

 

 

 

 


Posted in Weblog by with 14 comments.