Leven en dood

Vanmorgen kwam het er dan van.
Na gisteren afscheid te hebben genomen van Jan ,die zich vandaag
heeft laten euthaniseren, zitten mijn loopmaatje Lidy en ik op het
bankje aan de rand  van het bos.
Het is nog héél stil behalve het geklop vlakbij ons. Een specht maar
we zien hem niet. Er valt een stukje hout en dan beweegt er iets en
ja hoor .Op 5 meter van ons af in de boom zie ik een rood petje ,
prachtig gekleurde vleugels en aande onderzijde achter nog een rode
vlek. Hij is het, de bonte specht.

We blijven zwijgend zitten ,mijn gedachten zijn bij Jan .Plots een
geritsel verder weg. Langzaam komt het nader, zien doen we niets.
Er overvalt me een beetje een griezelig gevoel , de jaren gaan terug
naar de dag dat ik samen met mijn broer en vriend aan de wandel
was, nieuwsgierig geworden nadat onze oom vertelde op jacht een
wild zwijn te hebben gezien .Waar er één is zijn er meer ,het kan
gevaarlijk zijn.

De voeten schrap gezet ,startklaar om te vluchten, wanneer plots
de takken van het struikgewas wijken en er een prachtige kop van
een hert tevoorschijn komt. Opgelucht ontsnapt me de adem en
ik hoor de zucht van opluchting van Lidy.
Even blijft hij doodstil met grote ogen staan om dan weer te
verdwijnen

We wandelen naar de groene keet ,die nu op slot is ,maar van waar-
uit we s’avonds in de schemering ook al eens reeën hebben gade
geslagen  en jonge wilde konijntjes.
De struiken en bomen tonen al de bonte kleuren van de herfst ,het is
zo mooi en mijn hart doet zeer als ik aan Jan denk die die pracht
nooit meer zal mogen aanschouwen.

Omhoog ziend zien we een stuk blauwe lucht waar de helft van de
maan nog wacht. Aan de nadere kant ,naar het zuid-oosten tekent
zich een landkaart af gelijkend op nederland ,gevuld met kleine
witte wolkjes.
Alsof ik de stem van mijn moeder hoor ; schaapjes in de lucht of
dansend over de weiden brengen mooi weer.
Het werd vandaag een mooie zonnige dag.
Een dag met goud en een rouwrandje.
Nooit meer zwaaien als ik langs de flat van Jan kom en nooit meer
even met de lift naar boven , hij wenkt niet meer voor een praatje.

Je was al zo moe Jan ,rust nu maar uit .

 


Posted in Weblog by with 12 comments.