Vijf Voor Vrijdag – 020

Héél vroeg in de ochtend wordt ze wakker, draait zich om , duikt diep onder het dekbed en rolt zich op.
Nog even liggen blijven ,nergens aan denken.
Makkelijk gezegt, ze moet tenslotten toch ergens wakker van zijn geworden.
Verdraaid nog aan toe, de honden hebben niet aangeslagen dus er is niks aan de hand.
Ze heeft nog totaal geen zin om op te staan, ze is nog moe van het oefenen gisteren.
Wake up little susie ,wake up, He het wekkertje loopt af met dit melodietje.
Ze zou het totaal vergeten zijn ,jeetje wat stom, ze heeft er zich nog wel zo op verheugt.

Rennend van de  douche ,waar ze de thermokraan heeft opengedraaid ,naar de kleine kamer ,
waar de kleren, die ze aan zal trekken, al klaarliggen ,poetst  nog snel haar tanden en jumpt onder de douche.
Snel als de wind droogt ze zich af ,kleedt zich aan ,trippelt de trap af  en met de ene hand de föhn en de
andere hand het gas aanstekend ,pannetje melk  verwarmend en bord pap makend ,
kijkt ze op de klok en ziet dat de tijd dringt.
Haar enthousiasme stijgt met de minuut, ze is er helemaal klaar voor.

Ze gooit de plunjezak met inhoud op de achterbank.
Wat goed dat ze gisteravond de weg tot in de treure heeft uitgestippeld.
Tenslotte is een goed navigatiesysteem nog toekomstmuziek.
Ze durft het nog niet aan, na alle verhaaltjes van bestuurders die in de sloot , weiland enn…. was het niet Jet,
die vertelde dat ze op een rotonde tegen de stroom in was gereden op advies van dat systeem?
Nou voorlopig houdt ze het maar op de gewone Plattegrond dat is wel zo veilig.
Hee wacht even ,stop wat is dit?
Ze pakt de kaart van de bijrijdersstoel ,spreidt ‘m over het stuur en……….vreemd……….
er staat bij de brug rechts af , maar er is geen brug , wat afgebakende stukken met rood-wit lint
maar geen brug.

Of ze haar kunnen helpen is nog maar de vraag, denkt ze ,terwijl ze afstapt op  het groepje mannen,
gekleed in gele pakken ,met grijze strepen op mouwen en zijkanten van de broek.
Met in haar uitgestrekte hand de wegenkaart vraagt ze aan de eerste: “Er zou hier een brug zijn ,kijk ziet u
er staat brugweg en dat is juist ,maar de bijgetekende brug is er niet.
De groep van vijf mannen staat om haar heen en turen mee op de kaart,
de ene grinnikt nog harder dan de andere.
Mevrouw wij zijn personeel van de wegenbouw, misschien kan de wegenwacht u beter van dienst zijn.

Pffff……eindelijk is ze op bestemming.
Wat een imposant kasteeltje .
Ze heeft nog klein beetje  tijd over om eveen stukje te bekijken van de buitenkant vooraleer ze naar binnen gaat.
Ze pakt de plunjezak van de achterbank, de wegenkaart schuift ze onder de mat ,stapt uit ,sluit af en
strekt zich even onopvallend.
Het is een oud kasteeltje met ophaalbrug over een gracht vol watervogels , een wandelpad omsluit het bijbehorende park.
Door de smeedijzeren poort gaat ze naar binnen en komt in een antiek ingerichte hal.
De deur naar de zaal staat open .
Terwijl ze haar balletschoentjes aantrekt ziet ze zichzelf talloze keren door de hoge ,prachtig bewerkte, spiegels.
Ze danst de zwanendans.

 


Posted in Weblog by with no comments yet.

Vertalen 67

China greeeens

Gekleed in een wit gewaad, op een witte fiets , parasol in de ene hand de andere op het stuur,
fietst de chinees op zijn gemakkie langs s’Heren wegen.
Nergens een sterveling te bekennen op het heetst van de dag .
Eén keer kwam hij een iemand tegen en vroeg ,China greeeeeens ???op een zangerige toon,
terwijl hij een stukje A-4tje uit de zak haalt met een tekening van een stukje grensgebied .
Een niet begrijpend knikken ,met een ongelovige blik ,is het antwoord.

Na enige uurtjes stapsgewijs te hebben gefietst ziet hij eindelijk weer ieman, een boer die bezig is het hek te
repareren van een omheinde weide .
De chinees stapt af groet met diepe buiging haihai ,haalt het A-4tje uit zijn zak en vraagt China greeeens???
De boer pakt het papiertje aan strijkt ,met zijn duim en wijsvinger, langs zijn kin , kijkt om zich heen en laat een flinke wind.
wang -pang-wang zegt de chinees, (chinese scheet in blik).
Nee dat is een scheet die de weg naar de mond niet weet, aldus de boer.

De boer vist een stompje potlood uit zijn zak , tekent een neus met er onder een fijn snorretje en ogen met
daar boven een paar borstelige wenkbrauwen en zegt ;daar rechts Duitse grens,
wijst naar links en op zichzelf en zegt; mijn grens, tekent een streep naar beneden en naar rechts en knikt voldaan,
wijzend naar de stippellijn, dan is daar China-grens
Hai,hai buigend als een knipmes peddelt de chinees terug.
China -grens…… mompelt de boer en schudt onwetend zijn hoofd.


Posted in WOW by with no comments yet.

DINSZIN -001

Het vuur begon langzaam te branden in de open haard, terwijl een grote ,ronde maan zijn warme nog rode licht liet schijnen door de , nog niet ,gesloten vensters ,zich vermengend met de vlammen van het open vuur.
Moe van het sjouwen met de houtblokken, zette ze zich neer in de gemakkelijke fauteuille ,die ze speciaal voor zichzelf  had gekocht.
Haar ogen gesloten en haar vermoeide lichaam achterover gebogen ,mijmert ze over het bestaan van de wereld waarin ze tot nu toe heeft geleefd.
De warmte van de haard en de maan ,die inmiddels geel van kleur zijn stralen kwistig over haar heen strooide.
Wie ben ik en waarom ben ik hier vroeg ze zich ,voor de zoveelste keer in haar leven ,af.
Ben ik hier om het leven te overleven en door te geven?
Voor wie en waarom?
Onbewust knipperde ze even met haar ogen en een manestraal drong binnen en voerde haar mee.
Ze was enorm verbaasd dat ze in het geheel niet bang was ,zo alleen in diepe duisternis, zich vasthoudend aan de manestralen die
haar meevoerden.
Ze hoorde  het ruisen van vleugels, of was het de wind die zacht langs haar gleed?
Scherper luisterend naar de geluiden om haar heen hoorde ze vele zacht gefluisterde stemmen maar zag niemand.
Altijd had ze gedacht dat er boven de aarde doodse stilte zou heersen, maar behalve millioenen stille sterren waren er miljarden
onzichtbare stemmen ,die fluisterzacht voorbij dansten of zweefden en haar welkom heetten, maar nee nog niet.
Wanneer de tijd daar is zullen we er zijn om je op vleugels ,manen- of zonnestralen of misschien gedragen door de wind
te brengen naar het paradijs en alle vragen beantwoorden die nu een raadsel voor je zijn.
Langzaam opende ze haar ogen en zag ze het goed, een vette knipoog van de maan.

 

 


Posted in Weblog by with no comments yet.

W O W — Cursus

Daar gaat ze dan.
Jawel op snelcursus spelregels van opdrachten te leren lezen,
oftewel wat vaker bij de desbetreffende opdrachtgevers (sters) rond te kijken.

Cursus I  Hoe lees je een spelregel heeft ze
inmiddels afgerond en warempel ook begrepen.
Meteen na afloop van de cursus klikt ze bij Aline op opdrachten,om tot de
ontdekking te komen , dat ze een opdracht heeft gemist. Taal,
de opdracht van een week geleden.
Dat is geen goede zaak.

Terwijl ze de opdrachten nog eens doorneemt ontdekt ze dat die
inmiddels zijn veranderd.
Was er eerst op de oneven week een VvV en op de even week een WOW,
is het nu voortaan elke week.
Wel zo handig ,eerlijk gezegt, nu alleen nog uitkienen of het beter uitkomt
Van woenswil naar Dinszin te gaan .
Nu het haar allemaal wat duidelijker is geworden zal ze keuzes kunnen gaan maken.

Zo erg veel tijd om achter de pc te zitten is haar niet gegeven.
Overdag snelle tussendoortjes.
Dan blijven er de avonden ,waarin ze ook graag even chat met haar virituele vriendschappen.
Tussendoor leest ze veel bij medebloggers, die vaak een glimlach en ook wel een schaterlach
bij haar teweeg brengen.
Ze voelt zich helemaal thuis in de weblog-wereld en kan zich niet voorstellen hoe het zou zijn
zonder deze contacten ,bloggers ,die inmiddels vrienden zijn geworden.
Ze vraagt zich nu af of het misschien toch verstandig is om ook het tweede deel van de cursus
te gaan volgen,genaamd: Hoe maak ik in deze de juiste keuzes.
Och ,welnee, we houden het gewoon gezellig toch?


Posted in WOW by with no comments yet.

geheimpje

Niet alleen de vogels worden gevoerd.
niemand weet dat het muisje nog stiekempjes komt eten en al zo brutaal is om uit het schaaltje,
dat ik net binnen de veranda op een klein tafeltje heb gezet ,snel wat korreltjes pikt bestemd voor de kleine vogeltjes,
die doordat de overdekte voedertafel in beslag wordt genomen door de merels ,tortels enz… dus de grotere vogels verjaagd worden.
Op het dak van de tuinkast staat ook een schaal , die elke dag gevuld wordt met brood voor de meeuwen.

Nog steeds komt het muisje vanonder de tuinkast ,doch ik ben niet de enige die het weet.
juultje de rode kat van de buren denkt er het zijne van.
gistermiddag zag ik ze door het gaas van de klimop de tuin in komen ,speurend naar alle kanten ,
doch bij de tuinkast bukte ze om er even onder te kijken.
hij kan er niet onder komen, die kast staat maar 3 cm  van de grond, maar hij doet alsof hij het gewoon vindt.
muisje is niet te zien ,maar wanneer de kat ,zoals vandaag niet buiten komt ,
zie je hele fijne spoortjes in de sneeuw,vanonder de kast vandaan naar het lage tafeltje.

De meeste mensen hebben de kat nu binnen met deze extreme kou , denk ik .
toch zou ik graag willen weten waar dit kleine muisje verscholen zit,
onder de kast is niks te zien.
ik hoop dat dit kleine vechtertje het overleeft .
behalve van dit ene muisje zijn er geen verdere muizensporen te zien.


Posted in Weblog by with no comments yet.

Spionnetje

Zaterdagavond j.l. wordt er om 9.30 nog zachtjes aangebeld ’n tikje maar
de kinderen kunnen het niet zijn ,die hebben een sleutel,
de kleinkinderen komen niet s’avonds (alhoewel als het zo zou zijn neem ik aan dat ze thuis zijn weggelopen )
dan was er al wel een telefoontje geweest.
De voordeur gaat s’avonds op slot behalve de haken ,die gaan er later op.
de buitenlamp is aan ,gedachtig aan wat ik hoor over invallen bij ,vooral  ouderen,
zie ik door het spionnetje  een man , blank in  ,zoals het er uitziet ,een zwart jack met embleem
op de mouw alsook op borstzakje met rits.
Opeens zie ik opzij een schaduw van nog een man , alleen de zwarte zijkant van een mouw en
een zwarte muts,
Door de brievenbus vraag ik ,wie is daar en krijg geen antwoord,
nogmaals vraag ik wie er er is en een zachte stem zegt ,open even de deur.
Ze weten nu wel dat er iemand in huis aanwezig is en ik doe de haken op de deur.
Ook de honden hebben zich laten horen.
nadat de buren gewaarschuwd zijn kruip ik weer achter mijn pc, voortaan extra alert.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

 

 

 

 


Posted in Weblog by with no comments yet.

ZING- ZO -anders

Op het strand in Ameland

zag ik ze zitten hand in hand

een engeltje en een bengeltje

in hun hand  een hengeltje

huiler op de bank


Posted in ZING- ZO -anders by with no comments yet.

Z O Z — Niks te zeuren vandaag

Zo ik denk dat Melody uitgezeurd is met zeuren.
Niets vermeld op haar weblog.
Te mooi schaatsweer denk ik .
maar het is barstens koud en dat was ook niet wat ik wilde.
Ben je van de regen in de kou beland .
deze keer ben ik beter voorbereid dan vorig jaar,
alhoewel het nu weer te koud is om ver van huis te gaan.
De treinen rijden bijna niet , de bussen kunnen het niet aan.
taxi’s te duur.

Mijn dinkey toi durf ik niet eens te starten ,laat staan te rijden,
voor dat ding warm is zit ik bevroren achter het stuur.
Als het erg lang gaat duren dan word je ook van dit weer shagrijnig,
dan ben ik ook geen zonnetje in huis.
Dan neurie ik niet tijdens mijn werk ,maar loop te mopperen in mezelf.

Oplossing?  Weet ik niet ,heb ook geen zin er een te zoeken.

 

 


Posted in ZOOZ by with no comments yet.

V v V -coach- applaus–stiekem–tijdschrift–vijf

Het aanhoudende applaus klinkt donderend door de zaal.
Op het podium, in het licht van de schijnwerpers, staat een kind.
Nauwelijks de kinderschoenen ontgroend ,veel te jong in haar ogen.
Tranen druppelen over haar wangen van wroeging.
Hoe is het mogelijk dat ze hier niet bij betrokken was,
zo’n slechte moeder is ze toch niet ,dat ze niet weet van het doen en laten van haar kind?
Hoe kon dit? Waar was zij dan dat dit achter haar rug kon spelen?

Om zich een houding te geven ,terwijl ze wacht op de dingen die komen gaan,
neemt ze het ,op het tafeltje liggende, tijdschrift  ter hand en bladert er in.
Hè, hier was dit het?
Welke school durft het aan en welke jongen durft  de rol van de betoverde prins op zich te nemen?
Graag contact opnemen met Lilian, tel: 777777777.
Er gaat een lichtje branden.
Als kleine jongen was hij al gefascineert in sprookjes en vooral de betoverde prins boeide hem toen al zo.
Doch toen hem werd gevraagd op de lagere school met het toneelspel weigerde hij .

Waarom wil jij niet meespelen had ze haar ,toen 8-jarige jongen gevraagd.
je zusje is pas  vijf , ze speelt graag mee als kabouter.
De juffrouw heeft me nog gevraagd jou te vragen om de rol als prins te spelen.
Er spelen alleen maar meiden mee hoor en iedereen lacht me uit als ik meedoe,
ik ben toch geen meisje…?
Daarmee was de kous af en werd er een meisje als prins verkleed.
Maar toen we gingen kijken naar het stuk op school, vond hij het wel mooi en zei;
die prins had ik kunnen zijn………

Stralend komt hij het toneel af.

Nog verkleed als prins ,met een klein zwart opgeplakt sikje, snorretje en bakkebaardjes.
Ze kijkt naar hem met een mengeling van trots en ook verwijt in haar ogen.
Hij houdt een ,beeldig uitgedost ,prinsesje bij de hand ,dat dwepend naar hem opkijkt.
Wat is er allemaal achter haar rug om aan de hand ,het blijft door haar heen malen.
Komen jullie eens naast me zitten en vertellen jullie mij eens hoe dit allemaal zo stiekem
achter mijn rug om heeft kunnen gebeuren.
Het is voor mij een komplete verrassing.
Maar mamma dat is het niet alleen voor jou ,ook voor háár moeder en alle  andere ouders,
maar dat hoor je zo wel.

Goede avond allemaal klinkt het door de zaal van de schouwburg.
Graag wil ik me even aan u voorstellen.
Mijn naam is Lilian en ik ben verbonden aan het tijdschrift MOEDERS
Om moederdag eens héél bijzonder te maken heb ik me als coach gemeld om de jeugd te
begeleiden dit toneelstuk tot een succes te maken.
U vraagt zich waarschijnlijk af hoe dit mogelijk was zonder uw medeweten.
Alles is ingestudeerd tijdens de creativiteits-lessen met medewerking van de schooldirectie.
Hiervoor mijn hartelijke dank.
Tijdens het handenschudden en bedanken vraagt ze Lilian.
Hoe heb je mijn zoon zover gekregen om de rol van prins te spelen???
Lialian kijkt lachend van haar naar de twee hoofrolspelers en zegt: LIEFDE.


Posted in Weblog by with no comments yet.

Invalshoek- gevolg–onderwerp

Wat kon er de oorzaak zijn -en het gevolg van het blaffen van het hondje zodra de deur geopend werd.
Niemand  wist het ,maar vervelend was het wel.
De tuin is het enige plakje waar ze zich veilig voelt
Zelfs de buurtkatten weten het , ze maken dat ze wegkomen als ze de tuin gaat inspecteren.
Toch was het vreemd dat ze zelfs de vogels niet meer in haar nabijheid wilde, terwijl ze
de duiven en merels altijd met rust liet als er brood op de grond lag.

Op een morgen ,wilde ze de tuin in voor een snel plasje .
Ze had eerst wat rondgedraaid en niet in de gaten dat de merel achter haar aan het pikken was,
van het brood en gemorst zaad van de voedertafel.
zoals meisjeshondjes het doen , zakte ze door de pootjes om te plassen ,toen ze ineens een hoge gil
liet en met een vaartje ,jankend naar binnen rende.
Jawel een prik van de merel in haar staartje.

Nu vliegen de vogels in de bomen en struiken op de houten schutting aan de ene kant ,
of in de klimop aan de andere kant van de tuin, wanneer ze blaffend de tuin in rent.
Zodra de kust veilig is komen ze weer tevoorschijn.

.


Posted in Invalshoekje by with no comments yet.